vrijdag 19 november 2010

Verwachtingsvolle vrijdag #18

‘Vechten tot je erbij neervalt’, dat zei Regina, bij Expeditie Robinson.

‘De Killermentaliteit’, zei een ander.


En die Killermenstaliteit, zou wel eens een grote valkuil kunnen zijn.

Kijk.
Ik ben Fan van de Transplant.
Ik heb Geloof in de Transplant.
Transplant geeft mij hoop.
Transplant geeft mij ALLES.

Maar er is 1, klein nadeel aan het concept.

En dat is het ‘Vechten Tot Je Erbij Neervalt’- plan.

Wie op de lijst staat voor nieuwe longen, schuift daarmee de kans op een mogelijk naderende dood, weg.
Wie op de lijst staat, gaat tot het gaatje.
Heeft de ‘Vechtersmentaliteit’, moet die hebben.

Tot het einde.

En ik besef nu wel dat er méér is dan dat.
Iets anders waar nu geen ruimte voor is.

Bijvoorbeeld doodgaan.

Er is geen plaats voor denken aan doodgaan, omdat je nog die glorende toekomst in het verschiet kan zien.
Maar dat maakt ook dat er geen ruimte is voor mooie dingen, die misschien ook wel bij het leven horen.
Zoals afscheid nemen.

Dingen afronden.


Ik zeg helemaal niet dat ik afscheid wil nemen of iets dergelijks.
Of dat ik er klaar mee ben.
Maar het feit dat ik die disclaimer erin moet gooien, geeft aan, dat het niet een geaccepteerde optie is, opgeven.

En nee nee nee, ik wil dus echt niet opgeven!
Het is meer…

Ik reken er nu bijna gewoon op dat die Transplant komt,
Dat ik de operatie, ondanks alle verklevingen en problemen daar vanbinnen, gewoon DIK ga redden,
En dat ik daarna mijn ‘to do’- list ga afwerken, te beginnen met ‘wereldvrede stichten’.
Ik droom over nieuwe mogelijkheden,
Over nieuwe liefdes.

En dat is wat op de lijst staan, mij geeft.

Maar wat op de lijst staan, mij –een soort van- afpakt,
Is het voorbereiden op de andere kant.

De kant, dat het misschien nooit komt.
Dat er geen longen op tijd komen.


Ik regel bijvoorbeeld mijn begrafenis niet,
Want dan heb ik het gevoel dat ik er een soort vloek op leg.
Alsof ik dan de mogelijkheid heb geaccepteerd dat het mis kan gaan.

En dat kan niet, zo kan je er niet instaan.
Je MOET die ‘Killermentaliteit’ volhouden.
Je moet namelijk spierkracht behouden,
Trainen,
Niet te dun worden.
Bloedsuikers reguleren,
Goed. Doen.

Ik heb gevraagd of ik met de fysio kan werken met een stepbankje, zodat ik kan oefenen met het ‘van de trap afstappen’.
Daar had ik na de vorige Transplant moeite mee.
Dus wilde ik dat probleem nu alvast tackelen, zodat we na de Transplant niet met dat probleem zitten.
En ik geniet ervan hoor, om 1 keer dat stepje af te stappen,
Ik vind het heerlijk.
In de eerst plaats om iets fysieks te doen en me lekker in mijn vel te voelen.
Maar ook: dan weet ik dat ik mijn best doe, dat ik er alles aan doe om ‘goed’ te blijven.
Die Transplantwaardigheid, daar gaat het om.

Terwijl, als je het op de keper beschouwd, is het te belachelijk voor woorden.
Dat iemand met minder dan geen lucht, een stepbankje vraagt om ‘de trap aflopen’ te oefenen.


Ik weet nog, de dag dat ik hier incheckte, om, zo zou later blijken, niet meer met nummer 3 en 4 thuis te zullen komen.
Het was 9 juni.
De dag van de tweede kamerverkiezingen.
Ik strompelde nog naar het stemhokje in mijn straat, de zuurstoftank op max, omdat ik perse wilde stemmen.
Tot groot genoegen van de stembureaumedewerkers. Tot groot óngenoegen van de longen, die het toen al echt niet meer trokken.


En nu…
Kan ik alleen maar denken;

Stel dat het niet lukt,
Stel dat ik hier doodga.
Stel dat ik tijdens of vlak na de operatie sterf,

Dan is het laatste wat ik in de ‘echte’wereld heb gedaan, een hokje inkleuren met een rood potlood.
Dan is de laatste plaats waar ik ooit ben geweest, een FREACKING stembureau!?!?!?!

Dat is toch TE BELACHELIJK VOOR WOORDEN.
Dus dat wil ik niet laten gebeuren, waahahaa…


Alleen het vervelende is,
Je hebt het niet helemaal zelf in de hand…

Vechtersmentaliteit of niet…

Straks krijgt Regina veel stemmen, verliest ze misschien de proef en ligt ze eruit.

Totaal verbijsterd, ligt ze er dan uit.



En nuuuuuu THA POST-A!!!!!
YEEEEEYYY!!!!






35 opmerkingen:

  1. lieve middernachtelijke miss piggy
    Ik snap precies wat je bedoelt. Maar wat kun je doen? Je op twee contrasten tegelijk voorbereiden? Ik weet niet of dat wel kan. En als je dan moet kiezen waar je je op instelt...maak dan maar het goede vakje rood :-)
    ik hoop en duim dat het leven straks weer net zo hard voor jou kiest, als jij voor het leven. en dat je uit het stemhokje de wijde wereld in holt.
    Yvonne

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ik heb drie keer de woordverificatie in moeten voeren! heb je de veiligheidsmaatregelen aangescherpt?
    yvonne

    BeantwoordenVerwijderen
  3. En dat je dan ook nog afgescheept wordt met zo'n knuddekabinet...
    Ik ben opnieuw diep onder de indruk van hoe je tegen 'de zaken' aankijkt en ze onder woorden brengt.
    Slaap lekker lieve Djuna!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Djuna.

    Moeilijk om met 23 na te moeten denken over de dood en alles wat er bij komt ... en tegelijk over de toekomst met nog heel veel vechten en liefdes in het verschiet.

    En dan dat eeuwige gevecht .... Ik ben boos ..
    Boos op al de mensen die nog steeds geen codicil hebben getekend en die misschien wel jou leven mee nemen in hun graf.
    Maar voor nu wil ik nog steeds geloven hopen en vertrouwen op een 2 de kans voor JOU.
    Heel veel sterkte Djuna en zeker ook voor je familie & vrienden .
    Een rustige nacht KANJER
    Liefs Aafke

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik heb niet op jou gestemd hoor, jij mag nog heel lang blijven op deze expeditie!

    Leuk programma trouwens he ;) Regina jouw favoriet? Ik was voor sebastiaan, maar krijg wel steeds meer respect voor die kleine.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. jeetje, wat n pokkerige toestand..
    Dus...

    Natuurlijk moet je vechten. Liever niet tot je er letterlijk bij neervalt trouwens, maar wel vechten.
    Maar als je... gunst hoe zeg ik dat .... nadenkt over 'wat als' ...dan roep je toch niet per definitie het kwade lot over jezelf af?

    Het is allemaal zó dubbel. Ik wil geloven in 'dat alles goed komt'. Voor jou, voor mezelf en voor bepaalde anderen.
    Want dat MOET gewoon..

    Maar t zou soms best wat... makkelijker mogen zijn..

    x

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Poppemie,
    Een uur zit ik te piekeren,1O blaadjes vol gekribbelt ,dus veeeel te lang om op de blog!!
    Niets hebben we zelf in de hand "alles kan gebeuren"Jij kiest nu om te vechten:nieuwe mogelijkheden,nieuwe liefdes....
    Opgeven is een geaccepteerde vrije keuze.
    Slaap zacht en droom van nieuwe mogelijkheden
    Wij hopen nu echt snel op goed nieuws van transplantman!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Lieve Djuna,

    (En nu moet ik nadenken wat te schrijven *zucht*)
    Ik neem mijn petje af voor hoe jij met het hele gebeuren omgaat. De constante tegenslagen die je voor je voeten krijgt en hoe jij, zo sterk als je bent, eroverheen stapt en maar naar de toekomst blijft kijken.
    Eigenlijk moet iedereen dat doen, maar ik persoonlijk, blijf weleens in het heden staan......... soms ook te lang.

    En het is echt niet zo dat jij een vakje rood staat te kleuren en dat maar het laatste is wat je gedaan zou hebben..... No way, daar geloof ik niet in ;-)
    Het EERSTE wat jij namelijk gaat doen is iets van je 'to do-list'!

    Liefs Donata en Roy

    Ohja, morgen gooi er weer een kaart uit en die knakkers van TNT gaan nu maar eens hun werk doen!! Ben het nu zat......puh!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. "Te weten dat minstens één leven wat rustiger kan ademen omdat jij hebt geleefd. Dat is de ware betekenis van succes."
    Ralp Waldo Emerson (ingestuurd door: M. Vandebroecke, Aarschot BE)

    Deze tekst kwam vandaag voorbij op "de dagelijkse gedachte". Het is op meerdere manieren uit te leggen. Maar een heel mooie uitspraak.
    Ik kon niet laten je deze even te sturen.
    Lieve wijze meid.... HOU VOL

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat leef en schrijf jij toch mooi, humoristisch, confronterend en vooral inspirerend. Elke dag een prachtig begin van de dag, hou vol!!!
    Liefs Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik word ook elke dag met een nieuwe Piggy wakker. En verwacht dat nog heeeeel lang te doen, het is zo leuk, ook al is het niet leuk! Zoals velen voor mij ook al zeiden: ga eens schrijven voor bladen/verenigingen etc., ze zullen vast veel aan je hebben.
    Maar misschien is dat nu wel het laatste waaraan je wilt denken, opgescheept met zulke enorme dilemma's, gossiemikke. Daar in je mooie kamertje met je lekkere lakjes. Hou vol. Ze komen.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Lieve Djuna,
    Waarom zou je denken aan doodgaan.
    Als het komt dan komt het.
    Maar dan kan iedereen zeggen: ze heeft elke minuut geleefd en er vaak van genoten.
    Vechten doe je elke dag.
    Je kan en wilt niet anders,toch?
    Er alles aan doen om straks na de transplant te gaan LEVEN!!
    En gelukkig zijn er veel mensen die je steunen en aanmoedigen.
    Liefs Alida

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Goedemorgen Djuna,

    Tja.... ik vroeg me al en tijdje af hoe je omging met die andere kant van het verhaal. En nu schrijf je daar iets over. Pfffff ... pittig.
    Ik zie in je blog gedachten terug van een goede vriend (met CF) met wie ik wel sprak over de vraag in hoeverre je je moest bezighouden met het scenario dat nieuwe longen niet op tijd zouden komen. Iedereen zoekt zijn/haar eigen balans tussen die twee scenario's: vechten & dromen versus bezig zijn met afronden & afscheid nemen. Verkeerd is het nooit lijkt mij, maar ik heb zelf geen ervaring, dat zeg ik er meteen bij. Maar ooooo, wat lijkt me dit moeilijk.

    Liefs van Elly

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Morning!!!
    @Yvonne: Er is inderdaad maar 1 weg nu, dat is De Weg van de Transplant. Dus ik blijf ook op dat pad natuurlijk.
    Alleen inderdaad, hoe kan je het andere ook ruimte geven?

    Ennneuh, wel balen dat je zo vaak moet verifiëren!
    Hebben meer mensen daar last van?
    Anders moet ik even mijn pc-skills uit de kast halen om het te gaan oplossen hahaha!

    @Jroen: Waahaha thx! Ik ben ook voor Saar inderdaad, zo’n cool wijfie!

    @Donata: Dank je voor je mooie woorden.
    En ik laat het je gelijk weten hoor, zodra de US-TNT-post mijn room heeft gevonden!

    @Alida: Dat is wel n belangrijke vraag denk ik: ‘waarom zou je denken aan de dood?’.
    Want ik denk ook wel dat de dood bij het leven hoort.
    En ergens zou ik er ook wel iets ‘moois’ van willen maken, dat het ok is ofzo.
    Maar ik weet nog niet zo goed hoe ik die 2 dingen kan combineren.

    Maar iedereen staat er natuurlijk anders in.
    Goed dagje voor jou!

    @Elly: Hoe stond hij er tegenover? Heeft hij het gered? Moeilijk hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Vandaag is er gelukkig één zekerheid in het leven: er is weer een nieuwe aflevering Grey's!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Goedemorgen Djuna,

    Balans is tegenwoordig hét woord. Als je maar in balans bent, dán lukt alles...
    Voor jou: hou die disbalans er maar even in! Blijf maar vechten, het is straks de moeite waard geweest, als 5&6 er zijn.

    En niet zoals Anthonie. Hij had het nog zo leuk kunnen hebben op Gaya, met misschien winst op het eind. Vergooid in een enkele seconde.

    Fijne dag,
    Kuzzz, Jo

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ja meid je kan het. Je bent en blijft een vechter.
    Wij proberen je te steunen door dik en dun.
    Heel veel kracht hierbij .
    Liefs Jet

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Lieve Djuna

    Ik had ooit een gesprek met een moeder wiens dochter met CF gestorven is terwijl ze wachtte op nieuwe longen. Ik vroeg haar of het hopen op een transplantatie tot de laatste minuut niet het afscheid nemen in de weg had gestaan. Maar zij antwoordde mij dat het afscheid altijd onverwacht komt, afscheid nemen en afronden doe je niet op een concreet moment, dat loopt vanzelf, ongemerkt.
    Haar man stierf aan kanker, ze wisten dat hij ging sterven, maar ook dat kwam toch onverwacht.
    Zij had beide zijden meegemaakt (een kant vasstaand en afgerond en de andere kant vastklampend aan hoop tot het laatst) en niet ervaren dat het een beter of fijner was dan het ander.

    Wat ik wil zeggen Djuna. Houd je vast aan de hoop, de hoop dat je longen op tijd komen en de hoop dat je lichaam sterk genoeg is om de transplantatie aan te kunnen. Dat geeft je kracht!!
    En het regelen van de andere kant, dat doe je alleen als het jou innerlijke rust geeft. En dan doe je het voor die rust en dat is zeker geen opgeven of onheil over je afroepen!!

    Liefs, Riet

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Ondanks dat we willen leven moeten we rekening houden met de dood.....
    Want die hoort zoals je zelf al benoemde bij t leven.
    Geeft miss een soort van rust voor je dat ondanks je gaat voor de transplant(en die komt),je ook je eigen controle houdt over je dood(hij komt...niet nu ,maar later)

    dikke x

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Dat zijn lastige dingen. Ik heb wel wat dingen geregeld vorig jaar, zoals adressenlijst en idd wat er op mijn begrafenis zou moeten komen. In het geval van. Dan ben je toch ergens mij bezig denk ik? Ik had juist zoiets van, als ik dat niet regel gaat het straks allemaal mis, maar als ik het wel regel komen die longen gewoon en is het voor niks (en voila:P)

    Ik zie dat je mn kaart hebt gekregen:) Mooi! Heb de foto zelf gemaakt trouwens op de kaart;)

    xxx Tamara

    BeantwoordenVerwijderen
  21. lieve Djuna en de anderen..

    ..in de denkstand... meer komt later... maar wat heb je ons weer stof meegegeven..en jij, jij doet het Your Way...waar jij je het meest goed bij voelt en da's altijd goed!
    Hopen, niet weten, nadenken over, toch bezig zijn met de dood, regelen of niet, het hoort allemaal bij het LEVEN, zelfs de dood, zoals jij zelf zegt, en voor de grote rest toch maar "gewoon" je nagels lakken, Grey's a. kijken, diepe, serieuze, grappige, liefdevolle ( ook digitale) conversaties met je medemens voeren, geven en ontvangen, je helemaal MENS voelen tussen al die andere mensen. En bovenal en dat doe je samen met ons, de hoop blijven vasthouden om niet het fucking stemhokje de laatste ruimte buiten Erasmus te laten zijn.

    Lieverd, fijn om ook dit stuk van jouw leven met ons te delen, dankje wel!
    Liefs, vanuit een, tja, wat is het eigenlijk, een beetje vaag weer, hier in Valthe,

    Ria

    BeantwoordenVerwijderen
  22. verder... killersmentaliteit is mij veel te agressief, volgens mij zijn we beter af met goed te luisteren en na te gaan bij onszelf wat NU goed voor ons is... over de top gaan, maakt ons zwakker toch. Met te weinig lucht de step af...en ik snap je bedoeling.. is m.i. te veel gevraagd en ik vraag me echt af of je dat werkelijk vooruit helpt, behalve in je koppie dan. ik ben meer van spaarzaam omgaan met dat wat er nog is, rekken die handel... ( verder ben ik overigens niet zo'n spaarzaam typje hoor).maarrrr ik kan het helemaal mishebben,
    lieverd, zoen en knuffel ook voor je mam!

    Ria

    BeantwoordenVerwijderen
  23. nog 1 keer...transplantWaardig, transplantVaardig

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Lieve djuna,

    Die killersmentaliteit die heb jij altijd al gehad.
    Niemand kan voorspellen wat de toekomst brengt, maar jij hebt mensen zoveel meegegeven en geleerd. Mij heb je ook veel meegegeven en geleerd, ik ben je daar heel dankbaar voor!
    Ik vind dat je nu al recht hebt op de nobelprijs voor de vrede!
    Ondanks dat je vooruit kijkt en blijft vechten voor nr 5 en 6, laat je met deze blog wel weten dat je toch ook nadenkt over de andere kant. De niet leuke kant. De kant waar niemand uiteraard aan wil denken.

    Lieve djuna, ik zou je de hele wereld willen geven, maar dat kan ik niet. Hou vol, blijf die vechtersmentaliteit houden!!

    Ow enne.. Regina zal vast niet verliezen!

    xxx liselot

    BeantwoordenVerwijderen
  25. MissMorrie19-11-10 15:16

    Lieve Djuun,
    Prachtig geschreven weer....of course!
    Ik vind die vechtersmentaliteit van jou juist heel goed, heel mooi! Jouw positiviteit, jouw geloof in de transplant, de hoop, jouw doorzettingsvermogen...ik denk echt dat dat je vooral mentaal heel goed doet! Dat hopeloos lang wachten op longen nr. 5&6 houd je mijns inziens veel beter vol als het in je koppie goed zit, als je droomt over nieuwe mogelijkheden!
    En tuurlijk snap ik het en is het heel logisch dat er gedachten door je heen gaan als: wat als ik de transplant niet redt? of wat als de longen niet op tijd komen? En daarmee roep je heus niets over je af...ook niet als je evt. je begrafenis zou willen regelen (hopelijk voor heeeeeeel veeeeeel later!)...maar je moet vooral doen waar jij je prettig bij voelt! En eh de muziek, daarover hoef je je geen zorgen te maken, dat regelen MissPerson en ik wel! Al hoop ik dat we dat nog lang niet hoeven doen natuurlijk! ;)
    En eh, in het 'echte' leven heb je als laatste in een stemhokje gestaan...maar in je 'ziekenhuisleven' heb je ook nog heel veel moois gedaan hoor en heel betekend voor anderen hoor! Op de radio geweest en geïnterviewd door de Linda om donoren te werven, een fantastische biggetjesdag geregeld voor de kindjes in het Sophia, heel veel gezellige meetings gehouden met ons en je bloglezers laat je elke dag genieten van een fantastisch mooi stukje tekst!
    Je bent een topmeid!
    Tot vanavond!
    Kus!

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Hallo Djuna,

    Gewoon even een berichtje om je te laten weten dat ik aan je denk.

    Groeten van Astrid

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Meis al iemand "transplantwaardig"is ben jij het.

    Liefs Gertie

    BeantwoordenVerwijderen
  28. hej,

    wat weer een mooie blog, hoe jij die woorden op papier krijgt respect!
    ik zie dat je de gelukspoppetjes hebt gekregen , hoop dat ze snel hun werk gaan doen:)!
    you go girl!

    groetjes stina

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Ha meid,
    k Merk dat je echt bezig bent met de grote vragen van het leven. Dingen waar je je liever niet mee bezig houdt, maar wat jouw situatie je wel ingeeft. Maar de eerlijkheid gebiedt om te zeggen dat iedereen zich er op een of andere manier wel mee bezig moet houden, ook wij kunnen elk moment komen te overlijden. Maar in jouw situatie is het allemaal zo veel concreter en lijkt t zoveel dichterbij. Al hoop ik van harte dat het natuurlijk helemaal goed gaat komen, dat gun ik je!!!!
    Lieve meid, je weet hoe ik er over denk, ik hoop heel erg dat God ook nog een plaats heeft in jouw denken over al deze dingen...Je weet dat ik open sta voor gesprek (mail) erover he?!?!
    Sterkte met alles en groetjes, ook aan je ouders (k ken alleen je ma, maar dat geeft niet :))
    Dikke knuffel en ik leef met je mee!
    Jorine

    BeantwoordenVerwijderen
  30. Hee lieve Djuun,
    Ik kan je blogjes weer lezen :)
    Had echt voor je gehoopt dat de broncho beetje meer lucht zou geven!!
    Je bent echt sterk en heel moedig!!!!
    Hou vol,
    Kusss

    BeantwoordenVerwijderen
  31. Niks moet meid. Je bent niet minder sterk als je praat over doodgaan, in tegendeel. Jij kunt vechten voor het leven, maar ook tegelijkertijd de dood accepteren, met vervulling van je dierbaren afscheid nemen voor het geval dat nodig mocht zijn. Zoals jij in dit leven staat ben ik er van overtuigd dat zeker jij in staat bent beide wegen te bewandelen. Ik denk dat het je bovendien rust kan geven. Vechten alleen is geen antwoord.
    Jouw hart wijst je de weg.

    BeantwoordenVerwijderen
  32. Hoi Miss Piggy,

    Toen ik vorig jaar hoorde dat mijn longen "afgeschreven" waren was het even slikken. Kan niet en wil ik niet. Toch was het zo en tijd om over een transplantatie na te denken was er niet. Ja of nee.. Oh, kan dat dan. Wat volgde was een sneltrein, je kon alleen maar erop opspringen en stap voor stap alles verwerken. Al die stapjes achteruit, de spoed screening, de lijst, binnen 2 maanden HU, keuze UMC of Haga, hoop houden en vol houden, IC, HUI en wat als ik het niet red. Nadenken over je begrafenis, financiele situatie voor mijn schatje.

    Vind het allemaal terug op je blog. En dan moet je het zelfs 2e keer meemaken. Elke Transplant worstelt er mee. .. en ieder doet het op zijn/haar manier. Niet twijfelen hoor, jouw manier is voor Miss Piggy het beste.

    En het stemhokje is niet het laatste wat je zag!In de rotstad waarin je nu ligt, ga je in 2011 lachen, flaneren, chillen, sporten, vul zelfg maar in. Kippenvel bij dit nummer:
    http://www.youtube.com/watch?v=-s6f7VQ-w_U

    Liefs Ad

    BeantwoordenVerwijderen
  33. haaaj Djuna
    het is je neefje hier (Victor met al die andere neven er toch even bij zetten)
    Ik wou je even zeggen dat ik je echt heel veel sterkte toe wil wensen, en ik zou het graag doen met heel mijn hart en alles wat ik heb of kan doen en zeggen met en zonder woorden.
    Maar dat is nogal moeilijk vanachter de computer.
    Ik voel me echt verslagen hier... De volgende keer dat ik je zie, geef ik je de aller dikste knuffel die ik ooit iemand heb gegeven!
    Je bent echt een speciaal iemand!
    Ik heb je graag!!
    Je neefje
    victor.

    BeantwoordenVerwijderen
  34. IK heb vertrouwen in jou , in waar je aan toe bent.
    En nadenken over het mogelijk niet redden , is zeker niet dat je het opgeeft.Dit schrijven is al ruimte geven aan deze kant,het is me zo kostbaar dat je dit aan ons vertelt.
    IK ken het van mijn kankerbehandeling, dat ik eerst niet meer wilde voor de tweede keer zoiets meemaken. Jij wist ook eerst niet of je nog een keer een transplant wilde, en je besluit word dan sterker om beide kanten te hebben gevoeld.
    Alleen nu , na al die strijd is het bijna niet meer voor te stellen , waar je door heen gaat.
    IK kan alleen maar zeggen , ik heb vertrouwen in jou , wat je ook doet.

    Het gaat wel erg lijken op ik geloof in jou , dus hou nu maar op.
    Heb een rustige nacht, je táime tu sais.
    cobie

    BeantwoordenVerwijderen
  35. Blijf alsjeblieft dromen....
    liefs Marjo

    BeantwoordenVerwijderen