woensdag 2 februari 2011

Woow, ik heb een HUISarts- woensdag

Ongelofelijk maar waar, ik kreeg bezoek van onze huisarts.

Hij kwam even op huisbezoek om zich te informeren over mijn fysieke toestand, na al die maanden Rotterdam.


Ik herkende hem bijna niet, het is al jaren geleden dat ik voor een huisarts-gerelateerd probleem naar zijn praktijk stiefelde.
Gebroken benen en armen van het paardrijden, daarvoor ging ik naar mijn huisarts.
En ja, ok, héél vroeger ook voor een AB- kuurtje.
Gewoon uit de losse pols, wat A.moxicillicine erin en je kon er weer tegen.

Het moge duidelijk zijn dat ik de goede man al een hele, hele lange tijd niet had gezien.
Laat staan had geraadpleegd voor een medisch probleem.

Dus ons weerzien had een hoog ‘wie is toch die man die zondags altijd het vlees snijdt?’- gehalte...


Maar wel bijzonder.

Want mijn huisarts en ik…
Het is zo’n beetje dezelfde relatie als die, die ik heb met mijn KNO- doc.
Het is een dokter,
Het is een goede man,
Hij is vriendelijk en behulpzaam…


Maar je hebt altijd het idee…

Wat
Dóe
Ik
Hier…

Als je bij –em in de spreekkamer zit.


Niet dat –ie geen zinnige dingen te zeggen heeft, of dat hij je niet op een adequate manier je helpt…
Het is meer…
Zo’n Gevoel.

Je zit daar tussen de rondslingerende lego-blokjes (zouden die eigenlijk kruisinfectie-preventie-technisch- veilig zijn?), legpuzzels en oorthermometers en dan bekruipt er mij altijd zo’n gevoel.

Zo van: ‘Misschien moet ik de longarts bellen…’.
Zeker als er een invaller is, die vraagt ‘sinds wanneer je al CF hebt’.
Maar mijn huisarts stijgt boven dat beeld uit, kijk alleen al naar dit huisbezoekje dat hij aflegde en waarvoor hij echt de tijd nam.
Dus
Wij
Zijn
Vrienden.


Zeker met het oog op alle benen die ik nog ga breken in mijn sportende nieuwe leven vol met Heerlijke Lucht… hahahaha!

18 opmerkingen:

  1. Opvallend: mijn huisarts kwam me na de transplantatie ook al met een huisbezoek vereren. Terwijl ik toen juist wel in staat zou zijn geweest om naar de praktijk te lopen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hou hem maar te vriend, je kan hem nog erg nodig hebben. Is het nu niet dan wel later. Niks is fijner dan een huisarts waar je goed mee over weg kunt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Haha wat cool! Toch hoop ik dat je je benen wel een béétje heel houdt met al dat sporten. Grappige is dat ik net van de huisarts terug kom (waar ik dus eigenlijk zo ongeveer nooit kom) en toen deze blog zag! Komisch!
    Toevallig zat ik me al wachtende ook te bedenken dat het bij de huisarts zo 'anders' wachten is dan in het ziekenhuis. Maar de huisarts is wel cool!!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Joh,

    Mijn huisarts belde en mailde mij gewoon toen ik voor en na de transplantatie in het ziekenhuis lag. Hij was ook actief betrokken bij de thuiszorg situatie.
    Gaat dus overal anders, grapppig.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Haha. Ja. Ga je weer paardrijden? Eventueel?

    BeantwoordenVerwijderen
  6. haha whoehoe

    een huisarts AAAN huis! ;)
    Vooral dat AAAN huis...

    Meid ik word elke keer weer vrolijk van je berichten.. elke keer denk ik wat zal ze vandaag weer uitgespookt hebben?

    Ik hoop dat je in de toekomst weer op een paard kan stappen! ;)

    Knuf Sam

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mijn huisarts kwam me zelfs na een ziekenhuisopname met een huisbezoek vereren hihi. Maar ja dat vond ik wel erg aardig.
    En ik hoop voor je dat je geen benen breekt, maar wel veel kan sporten natuurlijk :) En paardje rijden :D

    xxx Gwen

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Oeh ja huisartsen...idd aardige mensen maar ik heb er ook nooit iets te zoeken. Mijn huisdok kwam me in het ziekenhuis een keer vereren met een bezoek, en ik maar denken wie is die man met die baard nou hahaha, het was best ongemakkelijk.... Nou hoop dat die gebroken ledenmaten je bespaart blijven in je sportende nieuwe leven!!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ehh, een wat? ;)

    Wel aardig van hem!! :) Hebben jullie het ook nog over nuttige zaken gehad of was het meer een 'vriendenbezoekje'?

    Xx, Judith

    BeantwoordenVerwijderen
  10. ja, zo'huisartsis uiteindelijk ook maar een mens:)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. "break a leg" o f zoiets ;0) wat ben je toch een heerlijk mens!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Houd die huisarts goed te vriend! Al zou je zeggen dat dat geen probleem moet zijn na dit onverwachte bezoek ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Miss Person02-02-11 21:38

    Oh,ga je in de toekomst mee naar 'springen'? (A)
    Joepie!!! ;) haha.

    xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  14. MissPerson, Nee.
    Echt. Nee.

    Hahahahahaa

    Hoe was Zumba?
    x!

    @Marcia: Waaa hoe toevallig!
    Is idd toch weer n heel andere gewaarwording dan in het ZH...

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Hai, hai,
    Kijk ik even niet.... ben je gewoon THUIS!!!!! Echt helemaal super meid! En ook geweldig hoeveel geld je met je actie hebt opgehaald! Ik blijf je zeker volgen hoor, net zoveel humor thuis dan in het ziekenhuis. Maar dan leukere dingen om te doen! Paardrijden, bunjyjumpen???
    Doe vooral voorzichtig met je benen enzo!
    groetjes, Karin

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Hoi Djuna, fijn zo een huisarts !
    Ik heb daarjuist (sorry voor de wat late reactie,
    zelf een beetje ziekjes :(
    een kaartje voor Marianne op de bus gedaan.
    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ha die Djuna,

    Yep, een huisarts als vriend is fijn. Vooral als je toch van plan bent om het medische circuit vanuit een heel ander perspectief te gaan benaderen;). En het leukst is als ze ná een bezoekje vrolijk 'tot ziens' zeggen. Dan hebben ze aardigheid aan je.

    Kuzzz,
    Jo

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Zomaar uit zichzelf jou opgezocht ? ja , dan krijgt deze husarts een kans toch.
    Vroeg hij ook hoe het met de rest van de familie is , hij is immers de arts van het huis?Een vriend meer is altijd goed.
    Veel plezier met dit heerlijke huiselijke bestaan.
    liefs cobie

    BeantwoordenVerwijderen