zaterdag 12 maart 2011

Ziekenhuis wat de klok slaat- zaterdag

Daar ben ik weer.
Vanmiddag weer ziek geworden en nu terug in Ziekenhuisland.


Toch vocht achter de longen.
Pijn.

Pleuravocht afgetapt net.
Nog meer pijn.



Kijk.
Ik weet niet of ik dit allemaal ga kunnen.
Dat onzekere.

Toen ik in dikke beademingscrisis-met- afgestoten- longen verkeerde, leek niks mij echt te deren. Ik voelde geen pijn.
Ik voelde geen angst.

Je stelt je erop in.

Gewoon.
Wat moet dat moet.


Maar als ze nu een naald in mijn rug prikken om pleuravocht te tappen…

Ik wil dat gewoon niet meer.


Het ene moment zit je lekker op het strand en het andere lig je met Skyhigh Koorts te rillen in je bed.
Mijn lijf is nog onbetrouwbaarder dan Khadaffi.


Maar goed.
Als je denkt dat je het niet kunt,
Dan kan je het natuurlijk toch.

Dus heb ik niet gejankt en ook geen kalmeermiddel gevraagd toen dr. Blondie (JA! ZE IS TERUG UIT AFRIKA!!! Thank God for Blondie!) met die naald in de weer ging.

Wat moet dat moet.

Maar ik wil dat al die dingen…
Ik wil dat het niet meer moet.

44 opmerkingen:

  1. Oei dat is geen goed nieuws :
    Ik begrijp je hoor....je hebt al genoeg ellende
    gehad en trop is trop...
    Hopelijk is dit echt de laatste ziekenhuisstop
    voor jou....Ik duim alvast...
    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik schrik hier van lieffie.....tjeeeee...wat een pech.......ik denk toch...dat je een stapje terug moet doen om twee stapjes vooruit te zetten......heel veel sterkte,......ik denk aan je !! ...liefs van mij....xxx...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Och meisje toch... :-(
    Ik wil ook dat het allemaal niet meer moet.
    Dat je lijf weer je lijf wordt. Waar je op kunt vertrouwen. Zelfs als het even piept en kraakt.
    Andermaal veel sterkte gewenst. En doorzettingsvermogen. Jouw rekbaarheid moet wel eindeloos zijn.
    Big hug!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hei Lieverd,

    Weet je, dit is shit. Natuurlijk weet je dat. Wat stom van me. Maar, je was wel aan het strand. Ik weet, het klinkt niet echt als troost, want dat weet ik even niet, hoe dat te doen. Maar de uurtjes dat het kón, heb je genomen. Ik denk aan je en hoop dat je ergens in je tas, die vlaggetjes nog had. Zodat je die kunt ophangen, en over een paar dagen weer mee kunt nemen. Naar huis. Dat hoop ik.

    Een superdikke troostKnuffel,
    Jo

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik lees al een hele tijd mee op je blog... zo'n dappere dodo en toch weer terug geworpen op je zelf...
    Hopelijk knap je snel weer op..
    Sterkte..
    Groetjes Hetty.
    www.faireunsonge.blogspot.com

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dappere dodo,
    Ja, je wilt dat dit over is , dat je steady stap voor stap steeds vooruit gaat.Een troost dat blondie de ingreep deed, o, ik weet hoe een longpunctie voelt, je neemt nu wel iets voor de pijn , he.Dat je kan slapen en bijkomen.
    Ik hoop dat de koorts nu ook zakt en dat je door kan gaan met infuusloos en genoeg adem leven.
    Ik denk aan je en stuur je dozen vol met geduld.
    Heel veel liefs, cobie

    BeantwoordenVerwijderen
  7. O lieverd wat vreselijk balen. Ik snap dat je dit niet meer wilt, er klaar mee bent, vooruit wilt, niet weer....
    Maar ga door en hou vol. Denk aan je, lieve groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat ontzettend balen! Er komt echt een tijd dat je zonder onzekerheid naar het strand kan gaan. Zonder koorts en pijn en dikke naalden. Daar heb je nu misschien niks aan, maar houdt dat voor ogen. Sterkte! Er wordt aan je gedacht.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Jeetje meiss wat schrikken is dit.Ik kan me voorstellen dat je dit niet meer wilt.Ik hoop zo dat je snel weer opknapt en weer naar huis kan .Ik denk aan je
    Liefs en sterkte Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  10. gatver, ik kan me zo goed voorstellen dat je er helemaal klaar mee bent! Dat je weer lekker wilt gaan genieten! Ik duim voor je en ik denk aan je en ik zal een restje energie naar je sturen ;)
    xxx daphne

    ps hahahah mijn vriend noemt me (kah)daffi hahaha

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Meissie toch,

    Ene moment het Vrolijke meisje op het strand, het andere moment de dappere Dodo in het zkh. Wordt een beetje saai, maar had het hetzelfde na mijn lotx. Aan mijn lijf geen polonaise meer. Helaas heb jij (en ik) het niet voor het zeggen.
    Maar jij schreef het al, wat moet dat moet. ... Anders heb je toch alles voor niets moeten doorstaan. Maar fijn is het niet.

    Dikke, dikke knuffel van Ad

    BeantwoordenVerwijderen
  12. sluit aan bij Irène!!
    EEN half dagje +nacht (Waar je "mekanieker" was)
    heb je eruit geperst aan zee.
    Maaaaar er komt meeeeer,
    dat lijfje GAAT HET DOEN!!
    M..R.....T!!
    Love you so much!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. He verdorie wat een pech! Balen van het pleuravocht zeg :(. Hoop dat het snel weer de goede kant op gaat, maar aan de andere kant: die zee loopt niet weg, dus: eerst maar eens goed uitzieken!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Hai Djuna,
    Ik heb elke dag je verhalen gelezen, maar niet meer gereageerd.
    Maar nu moet ik gewoon even wat opschrijven.
    Ik vind het zo rot voor je dat het niet gaat zoals je gehoopt had.
    Zit je lekker aan zee, moet je toch weer naar het ziekenhuis.
    De emotionele rek is er bij jou helemaal uit.
    Kan ik me heel goed voorstellen hoor.

    Daarom geef ik je een hele dikke vette natte kledderkus zonder bacterien.

    Liefs Alida

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Lieve djuna, is dat schrikken!
    Ik hoop dat het nu de laatste keer voor je is, en je op je lichaam kunt gaan vertrouwen, en alles echt achter de rug is.
    Hou je haaks, je kunt het!
    Liefs Cobi.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Verdorie!! Ik dacht hier een mooie update te lezen van jou weekendje strand en dan dit:(

    Naar zeg, net als iemand al schreef laatst, al ken ik je irl niet toch vind ik het echt heel naar om te lezen dat het weer niet top gaat. Ik gun je zoveel anders, zoveel beters.

    Meis doe je nu écht rustig aan? eerst goed uitzieken??

    BeantwoordenVerwijderen
  17. He gatver zeg, dat is schrikken:( Ze kunnen je gewoon niet met rust laten he. Waar komt dit nu weer vandaan?

    Heeel erg veel sterkte en virtuele knuffels van ons. Want je moet wel vooraan lopen volgende week;)

    xxx Tamara en Rick

    BeantwoordenVerwijderen
  18. He bah, lastig om zo weer vertrouwen in je lichaam op te bouwen. En steeds te moeten switchen tussen 'de buitenwereld' en 'ziekenhuisland'.
    Djuna, 'k hoop van harte dat het snel beter met je gaat en je de moed erin kunt houden.
    Blijf jezelf; verdrietig of blij wij leven altijd met je mee.
    h.gr. Anja

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Heey Djuna,

    Jeetje wat heb je al weer een hoop meegemaakt de afgelopen weken. Omdat ik aan de andere kant van de wereld zit kon ik je blog niet elke dag lezen maar ben nu weer helemaal op de hoogte!!
    Ik hoop dat je snel op knapt en optijd thuis bent voor je sponsor actie.
    Ik ga nog steeds proberen om vanuit hier ook mee te doen. Al is het waarschijnlijk wel op een ander tijdstip. Het gaat om het idee :- )
    Veel beterschap en hou je taai
    Liefs, Karen

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Pijn en hoge koorts zijn duidelijke tekenen (van je lichaam) dat er iets mis is. Gelukkig dat je ernaar geluisterd hebt en (net op tijd) terug bent gegaan. Je kunt dus vertrouwen op je lichaam. Dat je niet alle vocht in je lichaam kunt verwerken, dat er vanbuiten af is ingebracht (met een goed doel) kan je ook niet je lichaam kwalijk nemen. Jullie doen het ongelofelijk goed samen, gezien de tegenslagen en de dips. Plato zal plezier hebben met ons onderscheid tussen lichaam en jezelf. Wat ben je sterk. Je doet het zo bijzonder, zo op je eigen onnavolgbare manier. Je bent toch weer iets verder geraakt, je hebt de eerste kans toch maar genomen en uitgebuit, blinddoek af, zonlicht in. En dat pleura vocht (de naam zegt het al), dat is shit, kijken hoe dat jij en het team te Rotterdam het snel en goed wegkrijgen. Blijf schrijven, blijf ik lezen.Hopelijk ka je slapen...

    BeantwoordenVerwijderen
  21. ach lieverd...wat een elende... en nu maar hopen dat het weer over is zodat je kan gaan genieten!

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Ik kan me zo goed voorstellen dat je hier geen zin meer in hebt. Want hee, je nieuwe leven was toch begonnen? Blijkbaar klopt het inderdaad van de twee stapjes vooruit en eentje terug. Zet m op meissie!

    Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Wat erg en jammer... Veel sterkte hoor! Je komt er wel weer!

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Och meiske toch. Och lijfke toch. Goed voor elkaar zorgen, hoor. Opdat er maar snel geen nare naalden en andere dingen meer in het lijfke gestoken hoeven te worden.

    adem in
    adem uit
    Hang in there!

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Jee Dun, Wat ontzettend balen!!! Maar dat is nog maar zacht uitgedrukt. Heel veel sterkte en beterschap!

    X Denise

    BeantwoordenVerwijderen
  26. he joh wat ONTZETTEND balen!! We leven met je mee en hopen van harte dat dit echt het laatste ziekenhuis bezoekje is voor een heeeeeeeeeeeele lange tijd! Heel veel sterkte lieve Djuna.

    Lieve groetjes
    Esther

    BeantwoordenVerwijderen
  27. ....en voor je het weet, ben je weer onverwacht " on the beach"

    BeantwoordenVerwijderen
  28. hey lieverd...

    BALEN met hoofdletters!!!!
    Zeker een tafel op de kamer waard maar t liefst zwaai ik je weer teug uit richting huisje....

    dikke kroel, kus en knuffel van beneden.

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Hey meid!

    Balen!! Maar hopen dat je snel weer weg mag en WEG mag blijven!! Dit is niks zo!

    Meid ik denk aan je en wordt maar heel snel weer beter!

    Liefs X

    BeantwoordenVerwijderen
  30. Potdomme, da's echt vet balen zeg! Ik hoop voor je dat je toch vertrouwen houd ik je lijf en ik een spetterende, stralende toekomst. Op naar heel veel strandwandelingen!! (of óp naar zwemmen in het zeewater: inaqua, zoals de woordverificatie zegt)

    BeantwoordenVerwijderen
  31. En ik zat nog op de verkeerde pagina, denkend dat je nog lekker aan zee was. Ik kan het me zo goed voorstellen hoe het is om je lichaam niet te kunnen vertrouwen, da's vreselijk. Maar lief je lichaam heeft zo'n enorme prestatie moeten leveren en dan vorige week ook nog eens...als ik het had zou ik het je geven...heel veel geduld....maar ik weet ook niet wat het is of waar ik het kan vinden....Hoop dat je weer heel snel naar huis mag, kan me zo voorstellen dat ze je daar in het ziekenhuis ook niet meer willen zien ;-).

    K

    BeantwoordenVerwijderen
  32. Damn Djuna, je hebt het nu wel verdiend om ff geen ziekehuis meer te zien. Veel sterkte gewenst en snel opknappen.

    groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  33. Jeetje Djun! Weer even flinke wind tegen! Ik hoop dat de pijn en koorts gezakt zijn en het opknappen weer is begonnen. Zoals meerdere mensen al zeiden: er komt straks een tijd dat je vol vertrouwen in je eigen lichaam weer gaat leven, zonder onzekerheid.
    Hou vol!
    Dikke knuffel
    PS: mocht je er dinsdag nog zijn (wat ik voor jou natuurlijk niet hoop!!) dan kom ik even buurten.

    BeantwoordenVerwijderen
  34. Op een gegeven moment heb je er genoeg van, toch maar weer doorbijten en hopen dat het strakjes beter zal gaan. Heel veel liefs en sterkte toegewenst.

    BeantwoordenVerwijderen
  35. Jeetje Djuna,
    Soms vragen we ons af: " hoeveel kan een mens hebben?" Nou het antwoord heb jij ons vaak gegeven: 'VEEL, HEEL VEEL'.
    Maar leuk is anders, het is je zo gegund om met al je vrolijkheid te kunnen genieten van een super lijf met een prachtige set goede longen!!! Sluit me aan bij alle voorgaande schrijfers met de wens/hoop uit te spreken dat dit toch echt de laatste hobbel is naar ongecompliceerd genieten ver, heel ver weg, van Ziekenhuis land maar aan zee!!!
    Sea U soon!!! En vooral heel veel beterschap. Groetjes, Veronica

    BeantwoordenVerwijderen
  36. Lieve Djuna, wat een teleurstelling, was je net lekker op het goede pad moet je toch weer een omweg nemen. Maar weet je er leiden velen wegen naar Rome dus je gaat er echt wel komen.
    Ik heb vandaag het zand van het strand in Scheveningen een beetje lopen plat trappen, dus volgende week kun je er zo over heen dansen.

    Lieve groet, rustig aan en heel veel lieve sterkte knuffels, Els

    BeantwoordenVerwijderen
  37. djuun...
    alles is hierboven al gezegd.

    Je bent een enorme kanjer... en ook dit gaat je lukken. En hopelijk.. heeel erg hopelijk.. was dit de laatste rotstreek van je lijf...voor de komende jaren.

    xx Sam

    BeantwoordenVerwijderen
  38. Hi Dunja,

    Wat naar dat je opnieuw in het ziekenhuis bent belandt. Ik kan me niet verplaatsen in je situatie maar ik ken het gevoel van een lijf dat je even niet kunt vertrouwen, dat je zo maar in de steek laat als het je zo hard nodig hebt. Maar je komt van ver, heel ver. Verder dan ik ooit geweest ben. En je hebt keihard genknokt om beter te worden, sterker te worden. Ik bewonder je strijdlust en zoals al eerder gezegd je optimisme. Maar ook jij hebt je offdays en momenten dat je er wel even klaar mee bent. Groot gelijk! Rust even uit, laat je vertroetelen. Ik hoop op morgen, dat je je beter voelt en er weer tegen aan kunt.Want vechten dat kun je! Heel veel beterschap gewenst. Take care.

    lieve groet,
    Michelle

    BeantwoordenVerwijderen
  39. Jakkes! Wat ontzettend naar.
    Niet dat je er iets mee opschiet, maar we leven hier erg mee en roepen ach en wee.
    Het is van het ene uiterste in het andere, ik snap dat je er stapeldol van wordt.
    Liefs van hier
    Elly

    BeantwoordenVerwijderen
  40. Genieten als het kan, piepen als het moet, je doet het hartstikke goed.
    groet van Florijn

    BeantwoordenVerwijderen
  41. Ah meissie toch, het zou niet mogen....
    Je hebt even van je vrijheid mogen genieten, voelen hoe het "gewone" leven weer voelt.
    En als het dan toch fout gaat, dan is de rek eruit, dat snap ik. Al die tijd dat je zo ziek was, had je nog de hoop, de hoop op nieuwe longen en nu je die hebt zou je dus beter moeten zijn!
    Ik hoop dat de dokters je in het ziekenhuis laten, totdat ze weten dat het goed zit...
    Da's niet leuk..
    en dat is heel voorzichtig gezegd.
    Heel veel sterkte en ik weet zekere dat je ook met het onzekere kan omgaan, effe leven bij de dag,
    totdat het weer goed zit.
    Kus!

    BeantwoordenVerwijderen
  42. zaterdagzon,strand en zee,zondagziekenhuis, soms zit het niet erg mee... lieve Djun.
    Wat is het toch jammer dat je lijf nog niet helemaal doet wat je koppie (+ ziel en zaligheid..)graag wil doen. Maar aan de andere kant, of misschien wel dezelfde kant, wat kun je al weer veel, wat doe je al weer vreselijk veel.... en eigenlijk probeer ik heeeeel voorzichtig te zeggen, doe je ook niet een beetje te veel, moet het misschien toch nog even een heel klein tandje lager, om iets meer reserve, van wat dan ook, op te bouwen??? Ik weet natuurlijk niet wat er precies aan de hand is, en misschien is het helemaal lulkoek wat ik zeg als moeder en vriendin van jouw moeder, maar toch...
    Maar in ieder geval hoop ik dat de koorts heel snel verdwijnt, het pleuravocht, zich de pleuris geschrokken is van die naald en zich wel tig maal bedenkt voor het ook maar van plan is om terug te komen. En dat E.L. snel weer in de picture komt, terug naar je kot!!

    Lieverd, voor vannacht lekker slapen...en morgen weer een beetje gezonder op.

    ZOENNN, Ria

    verificatiewoord was...ru(h)entsp(an)....

    BeantwoordenVerwijderen
  43. dat teruggaan naar het ziekenhuis dat lijkt en is volgens mij een enorme kater. en natuurlijk wil je dat niet, geen puncties, geen naalden, etc.etc.
    Maar dit ligt helaas op jouw bordje,. wij kunnen het niet voor je opeten das helemaal aan jou. maar inderdaad; opbeurende woorden vanaf de zijlijn, daar zijn wij toevallig heel goed in.Dus zet m op! sterkte voor jou, je zussen en je ouders.
    xx

    BeantwoordenVerwijderen
  44. Kan me heel goed voorstellen dat je niet meer wilt dat dit allemaal moet. Ik heb in véél mindere mate te maken met een lichaam dat niet altijd wil wat ik in mijn kop heb en dingen nodig heeft die ik niet wil moeten doen/doormaken dus begrijp een klein beetje wat jij door moet maken. Don't give up, keep on fighting en hopelijk mag je dan snel weer verder met al je plannen. En nog een keer gaan genieten aan zee. Misschien idd zoals Ria zegt met een stapje minder en iets meer rust maar genieten zal je! Dat moet gewoon!! Veel sterkte nogmaals!!! Liefs, Debbie

    BeantwoordenVerwijderen