Aangezien mijn DearFysio zeer tevreden was over de voortgang die we boekten met mijn knieblessure, mocht ik een tandje bij gaan zetten.
Of, liever gezegd, een wieltje.
Skeeleren!
De stap in de goede richting naar weer kunnen hardlopen haha!
Ohhh en heerlijk dat het was!
Het is denk ik wel meer dan 10 jaar geleden dat ik het deed (ai, nu voel ik me best heel oud, hihi).
Dus tussen de buien door, was ik steeds buiten te vinden.
Tenminste,
Als ik niet aan het bakken was, that is...
Want dat is absoluut hobby nummer 1 geworden sinds ik een gelukte appeltaart fabriceerde.
En je weet wat het is met mij he; maat houden is moeilijk, dus ik maak gelijk
VEEL.
Red Velvet Cake
Voor een heel leger.
Dus ook voor MissMorrie en MissPerson hahaha!
Het blijkt in de familie te zitten, het kook-gen (Opa?), want MissSis BBQde er ook lekker op los.
Weet je?
Soms knijp ik mezelf echt even:
Is dit echt waar, allemaal?
Ik vier mijlpalen aan de lopende band (heb je die van gisteren al gelezen, waaa!) en er lijken echt Betere Tijden voor mij te zijn aangebroken.
En dan lees ik ineens dat een lieve lieve SuperCyster de diagnose borstkanker kreeg.
CF EN borstkanker.
Schiet mij maar lek hoor.
Ongelofelijk oneerlijk.
En niks van te begrijpen ook.
Het is een twisted world.