D.ormicum- dinsdag

Eerst ben ik op het Honk der Anesthesisten een nieuw infuus gaan scoren, zodat de D.ormicum erdoor kon voor het roesje tijdens de scopie.

Daar kreeg ook Frederieke de CF- aap van de Anesthesist een infuusje…




Maar het bleek allemaal voor niks,

Want mijn lijf wil niet meer in slaap gebracht worden.


Ik kreeg mijn eerste ‘shotje’ D.ormicum en F.entanyl en de scopie- doc (niet dr. Druiloor deze keer, jippie!!!) zei dat hij zou wachten met voorbereiden totdat het ging werken.

Dus wij wachtten,

En wij wachtten…


Euhm ja.

'Mevrouw valt niet in slaap'.

Nog een dosisje.


Ik denk dat dat wel even werkte, maar toen werd ik schreeuwend weer wakker en au au, wat heb ik pijn.

Hahaha dus nog een dosis, maar dat baatte niet meer.

Djunsie bleef wakker.

Was niet zo heel erg tof.


Hahaha en vast en zeker heeft die dokter ook wel gezegd wat er te zien was, maar DAT weet ik dan weer niet meer hè.

Hahahaha. 1 grote grap ben ik.


Maar goed, t is voorbij.
Morgen bespreken we het plan.
En dan maar eens richting huis denk ik.


Ohhhh, ik ben trouwens wel misselijk nu, van al die ‘extra dosisjes…’.


Hiiii, misschien ligt het aan mijn nu melige lijkend op een drugsgebruikende verslaafde die ook honger heeft- stemming, maar ik vind dit clipje ZO LOLLIG.
Echt. Je moet -em even helemaal bekijken.
Hahahaa ik snap die gast. Hahaha.

Maag- Darm- Leverdoc- maandag

‘Zoooo zeg! Wat een LANDKAART!!!

De MDL- dokter.
Refererend naar mijn

2 Transplant- littekens
10 drainlittekens
2 verticale buikopratie- littekens
Sondevoeding-maagslang.


Je zou verwachten van de Maag-Darm-Leverdoc dat ze dit soort taferelen wel gewend is…

Maar nee.

Geschokt was ze.


Thanks hè...
Hahaha dat was niet bepaald wat ik in mijn already niet zo opgewekte stemming wilde horen.
Zeg maar gerust…

Het was nèt dat duwtje over the edge…


Normaal kan ik er heel goed tegen hoor, opmerkingetjes over mijn voorkomen.
Echt.

Maar met alleen vloeibaar eten in mijn maag ligt het allemaal net een beetje gevoeliger.

Ik wil graag dat iedereen zich niet zo met mij bemoeit.

Maar dat is juist de defenitie van Ziekenhuisland;
‘Bemoei je ermee tot ze beter zijn’.

Ook een goed streven, daar niet van, ik zal de laatste zijn die dat ontkent.


Maar MEN.

‘Zó kind, wat heb jij een spillebeentjes gekregen!’.
‘Nouuuuu heb je nou zo’n bol gezicht van de Pred of ben je zoveel aangekomen’.
‘Joh je lijkt wel zwanger met die buik!’.


Gelukkig was er redding in de vorm van de Transplantman.

Want de scopie ging vandaag niet meer lukken en dat hielp ook niet mee voor mijn gemoedstoestand (ik wil naar huisssss, ik ben zenuwachtiggggg voor dat stomme onderzoek, ik wil naar huisssss, zei ik al dat ik naar huis wil, zo snel mogelijk?).


En met het binnenstappen van de Transplantman in mijn kamertje, komt er altijd mentale redding mee.

Hoewel hij evenals zijn collega Lieverrrd- Transplantman, beaamde dat –ie zich toch wel wat zorgen maakte over die bloedwaardes, kan ik met hem goed babbelen (hahaha lees: mijn gal spuien…).

Dat ik naar huis wil.
Dat ik niet van plan ben om voor 1 onderzoek hier de hele week te gaan zitten wachten.
Dat ik eens een keer wil gaan leven, in plaats van steeds terug te keren naar Ziekenhuisland.
Dat ik normaaaaal wil zijn
En dat het tijd is voor die wereldvrede, die nog altijd on-afgestreept op mijn After- Transplantlijst prijkt.

En wereldvrede bereik je niet door in Ziekenhuisland op je bed te hangen hè.


Hij begreep het.

‘Maar je moet begrijpen dat je gewoon van heel ver moet komen hè’.

Hij is al blij als –ie me ziet rondlopen, zei –ie.


Maar er werden toch spijkers met koppen geslagen, gelukkig;

Morgen de roemruchte scopie, en dan een plan.
Jippie!!!

Hahaha en toen nam ik nog maar een theetje...

Die inmiddels vervangen is door C.leanPrep (hoor je mijn maag al juichen?). Waaaa wat ben ik dan blij met dat deel van de landkaart -zijnde de maagsonde- dat ik dat spul gewoon daar doorheen kan spuiten, in plaats van 4! liter te hoeven drinken.
(Zij die dat al eens deden, weten hoe smerig dat is hahaha!)

(Terug naar) Ziekenhuisland- zondag

Ben weer op de afdeling.

Kwam dr. Knappo nog tegen op de gang...
Hij verwoordde zo'n beetje wat ook mijn gevoel is op dit moment...
'Naaaa je ziet er goed uit!'.
'Het gaat ook goed'.
'Wat doe je dan hier?'.

Ja, dat idee heb ik dus ook.

En ik weet heus wel dat het allemaal voor mijn eigen bestwil is.
En dat het beter is om als gezond voelend mens hier te zijn dan doodziek en k.otsend.

Maar het is ZO tegenstrijdig hahaha.
Ze kwamen net nog snel even saturatie meten, om te kijken of ik geen 'gekke dingen' had gedaan in mijn afwezigheid...

100%!!!!!

Waaaaa niks mis mee, zeg ik!



Keek je trouwens ook 'Komt een vrouw bij de dokter'?
Ohhh, ik had -em al in de bios gezien, maar AAAAAAAA cried solid tears joh!!!

Ik vind het een hele mooie film, ohhhhh echt.
Hahahaa al kreeg ik net wel eventjes de kriebels van die dokter die zonder handschoenen en zonder z'n handen te ontsmetten het dopje van d'r infuus open en dichtdeed.
ZOU- IE BIJ MIJ MOETEN PROBEREN!!!

Hoewel... als je nog maar 1 minuut te leven hebt, zal een infectie meer of minder ook niet uitmaken natuurlijk...


Zometeen nog even nagels lakken, voordat iemand ziet dat er NIKS opzit nu... (ik strandde bij de basecoat, toen was het tijd om te vertrekken...)

Je stapt als gezond mens de auto in...

Om vervolgens als 'zieke-die-terug-is-van-weekendverlof' aan te komen hahaha.

Saturday's soepjes...

Bij gebrek aan meer energie, hebben wij nog eens zo'n ouderwets burgerlijk dagje gehouden.
Avec MONOPOLIE!






En daarna wortel-pompoensoep gemaakt!!!
Met zelfgetrokken kippenbouillon hè...
Hahahaha je bent The Queen of Soup of je bent het niet, nietwaar?

Maar het is niet heul gemakkelijk eigelijk,
Ik merk dat ik normaal véél meer eet en hoewel ik nu over de dag ook sondevoeding bijspuit, is het gewoon niet genoeg!
Dat zegt de weegschaal ook trouwens, 2 kilo in de gootsteen.

Dus voor hen onder ons die willen afvallen... do try this at home!

En, eerlijk is eerlijk, t was heel lollig hoor, zo'n soep-maak-dagje.
Heel 'Ik waan mij in Zuid-Frankrijk'- achtig...

Ik word wel gevaarlijk van dat 'vloeibaar'...

Wat denk je ervan...
Gezónd dat dat eruit ziet! Niet te ge-loven hahaha.

Vermagerde vrijdag

Hm.

Ik mag niet naar huis.

Wel met weekendverlof! Maar niet met ontslag.


Lieverrrd- Transplantman kwam langs.


Oh- ohhh.

Hij weet het altijd zo ‘dramatisch’ te brengen…


Het ging ongeveer zo:

Hoe gaat het?

Goed.

Ja?

Ja.

Ok. Nou ik denk dat het belangrijk is dat we dus zo SNEL mogelijk die scopie doen, dat is volgende week. Dus dan mag je wel even met verlof dit weekend.

Oh.

Niet goed?

Nou ik dacht zelf eigenlijk meer aan euhm… ontslag… en dan die scopie poliklinisch…

Nee dat kan niet. Weet je Djuna, dit is een serieuze zaak. Het ziet er helemaal niet goed uit en de waardes verbeteren niet. En we kennen de oorzaak niet. Dus ik hoop dat je begrijpt dat je dus ook, tot wanneer we het uitgezocht hebben, op een VLOEIBAAR DIEET blijft.

Tuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu
Mijn oor.

Dat ga je niet menen.

Je bedoelt…
NIET ETEN?

Ja, je kan soep nemen zoveel je wilt, maar verder niet.


Hahaha ik denk dat ik toen een heel beteuterd gezicht moet hebben getrokken want de Zonnige Broeder begon gelijk ideeen over ‘soep in zak’ aan te dragen.

‘Maar Djuna, je begrijpt toch wel dat dit het beste voor je is hè (The Magic Words…).

Uhuh.

… ‘Het is echt een ernstige complicatie hoor’.

Yeah, do I know that…


Dus dan ga ik voorlopig maar The Queen of Soup worden hè…

Of natuurlijk…

Hopen dat de soep niet zo heet gegeten wordt…

Die-eetje- donderdag

De geschiedenis herhaalt zich!

Nog niet zo lang geleden schreef ik dat ik OH ZO’N honger had…

Nou…

Dat is nu dus weer!


Hahaha, maar dat is een goed teken denk ik zo.

Vandaag kreeg ik van de Dear CF- Doc de status ‘vloeibaar’.

‘Helder vloeibaar’ welteverstaan.

Eten dus.

Euhm nou ja…

Drinken.

Water en bouillon EN!
THEE!

Hahahaa dus ben ik gelijk een heerlijk theetje gaan drinken in het restaurant.
Met de gepaste literatuur natuurlijk hè.

Ik hoef denk ik niet te schrijven hoe lekker -ie was?

Oh en! Ik heb een nieuw motto!
Op het strand of in Ziekenhuisland,
In de zon is het altijd charmant!

Wat werk aan de winkel- woensdag

De Transplantman zei gisteren:

‘Je zal zien, morgen ziet de wereld er een stuk beter uit’.

En ja hoor, hij had gelijk hahaha.


Hoewel de dag nog slecht begon met die scopie, ging het daarna beter.

Laat ik beginnen met de scopie.
Weet je wie dat deed?
Tot groot ongenoegen van zowel hem als mij…

Dr. Druiloor nota bene!

Ik zei nog: ‘Hallo?!?! Vorige keer deed je nog hematologie, en daarvoor, ja dat weten we allemaal, longziekten!
En nu dármen?!?!

Blijkt dat hij nog al een job hopper is hahaha.
En ik achtervolg hem in al zijn specialismen.

Helaas.

Want het was totaal zinloos, de scopie.

Hij kon niks zien vanwege *hahaha bedenk zelf maar*.
Dus ik baalde.
Hij baalde.
En toen scheidden onze wegen weer.

Waaaa, ik hoop niet dat ik ooit nog eens iets aan mijn hersens krijg en dat hij dan ineens neuroloog blijkt te zijn geworden waaahaha.

Maar!
In de loop van de dag werd het beter.
Coloninloop nummer 1000 was aan de beurt en daarna besloot die gekke darm van mij om toch maar weer eens wat werk te gaan verrichten.

Gelukkig.

Want die chirurgen die om mij heen zoemden als bijen rondom honing…
Niet mijn idee van een relaxte hospitalstay hoor!


En nu gaat het dus beter.

Hoewel ze die scopie dus wel nog een keer willen doen *verrassing!* om de oorzaak van het probleem te achterhalen.
En zijn namelijk ook wat bloedwaarden, zoals de HB en de rode bloedplaatjes, die minder worden.

En de Transplantman is niet voor 1 gat te vangen (Hahaha, lach maar even hartelijk) dus willen ze toch onderzoeken of er iets van bloedingen zijn of poliepen of iets van dien aard.


Anyway...

WOOOOOOOOHAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA FEELIN’ BETTERRRRR!!!