Cool hè!
Oh wacht, laat ik bij het begin beginnen.
Vandaag stond er een check up- Broncho op het programma.
En zoals je weet, mijn Broncho’s gaan altijd, somehow, een beetje anders dan normaal.
Het begint natuurlijk altijd met het verdoven met de Beruchte Bananenspray.
Dr. Pocahontas sprayt dat spul in mijn keel, ik hoest.
Dat doen we zo’n drie keer en in de tussentijd laat dr. Pocahontas mij de nieuwste foto’s van haar (super super OHHH AAHHH- schattig) kindje zien.
En dan vindt ze het wel genoeg verdoofd.
Maar ik niet.
Ik ben, in tegenstelling tot bij de kapper, bij een Broncho wèl heel assertief.
En bemoeizuchtig.
‘Welke maat scoop heb je?’, ‘Staat er een kweekpotje klaar?’, en dus ook:
‘Mag ik nog wat extra verdoving rechtsachter?’.
Dus verdooft ze nog bij.
Dan mag ik op de onderzoekstafel gaan liggen.
Maar
Wat
Ziet
Mijn
Oog?!?
Maar 1 kussen!
En ik wil er graag 2.
Dus gaat die lieve dr. Pocahontas in de weer om op de afdeling een extra kussen te halen voor ‘Prinses Djun’.
Nog even de saturatiemeter op mijn vinger (100%!) en…
Dan komt de Transplantman binnen, maken we wat grapjes over mijn matching- rode schoentjes en riem en dan kan het echte feest beginnen.
Maar ja, ik wil méékijken, dus het scherm wordt gedraaid.
Ok. Dan kunnen we écht beginnen hè.
Echt- echt.
Ohnee, ik wil nog wat extra verdoving.
Goed.
De Transplantman beweegt de scoop tussen de stembanden en tadaaaaa! We zijn begonnen.
Oh nee.
Toch niet.
Ik heb de scoop er alweer
Uitgehoest.
Whoops.
Nog een keer dan maar.
Maar dan heb je ook wat hè.
Toplongen.
‘In topconditie’, aldus de Transplantman.
Jippieieieie!!!
Samen met dr. Pocahontas bekijkt de Transplantman mijn longen nog wat verder.
En zo komen we er ineens achter:
IK HEB 1 MEDIOBASAALTAK EXTRA!!!
WOOOHAAAA.
Ik heb er dus 5.
En dat is blijkbaar mega- cool hahahaha!
NAAAAA, niet slecht toch,
Voor iemand die er vorig jaar zo bij lag…
(Hoewel ik zelf niks heb bijgedragen aan die 5 takken hè, dat is de donor!).
(Eind juni 2010)