Under The Waves- woensdag

We’re all scared! If you’re not scared you’re not paying attention!
(Miranda Bailey in Grey’s Anatomy).


Beste CF,

Best gek, maar nog nooit eerder schreef ik jou een brief.
Dat komt eigenlijk omdat ik jou nooit eerder iets te zeggen had.

Ik accepteerde mijn eeuwige band met jou en that’s it.
Ik wist dat je bij me was en zou blijven, en ja ok, eerlijk toegegeven, dat feit negeerde ik ook wel eens.

Maar dat verandert nu.

Ik wil je toch het een en ander zeggen, DearCF.

Ik
Haat
Je.

En jaaaa je denkt; ‘moet dat nou op zo’n toon’.
Ja. Dat moet op zo’n toon.

BalenBalen, maar ik ben echt kwaad op je.


Ik haat dat je bestaat.
Ik haat het dat je ervoor zorgt dat mensen nieuwe longen nodig hebben.
Liters antibiotica. Zuurstof. Ziekenhuizen.
Ik haat het dat mensen, mooie mensen, dappere mensen, lieve, bijzondere mensen doodgaan.
Door
Jou.

Ik haat dat je zoveel van ons wegneemt,
Ik haat dat we dan moeten zeggen ‘maar het heeft ons ook zoveel gegeven’.

Je hébt ons zoveel gegeven, dat is wel zo.
Maar dat maken wij er zelf van.
Dat doen wij zelf,
Zingeven aan ons leven.

En ja, wij hebben jou daarvoor ingezet, door jou is onze blik misschien helderder, proberen we extra te genieten.

Maar nu is het genoeg.
Ge- noeg.

Op een dag, beste CF, gaan we jou verslaan.

Écht verslaan.

Dat geloof ik echt.

En ik hoop met heel mijn hart dat, dat snel gaat zijn.

Want als je mijn kind was, zou ik je in de hoek zetten.
Als je mijn man was, zou ik van je scheiden.
Als je mijn buurman was, zou ik verhuizen.
Als je mijn werkgever was, had ik gisteren al voor een nieuwe baan gesolliciteerd.
Als je verkoper was in het snoepwinkeltje om de hoek, zou ik acuut geen snoep meer eten.

En nee.

Ik vraag me niet af;
‘Waarom?’.
Omdat ik weet dat dat niks oplevert.
En ja. ‘Waarom niet?’.

Maar je moet weten, jonge mensen gaan DOOD.

Liggen in het ziekenhuis.

Hebben pijn.

En verdriet.

En dat komt door jou.

Ik heb plannen.
Ik heb hoop.
Ik ben een gelukkig mens.


Maar ik zou het leuk vinden, als je wordt verslagen.

Dus.

Bij deze.

Geen verzoek, want ik heb niet het idee dat je luistert.

Meer een waarschuwing.


Er komt een dag,

En dan ben je verslagen.


Groet,
Djun

Voor Marjolein- maandag

Lieve Cyster,


Nooit zal ik je vergeten.

Hoe dapper je bent.

Hoe stoer je bent.

Hoe je me zo ontzettend hebt geholpen voorafgaand aan de tweede Transplant.

Hoe je ongelofelijk veel meer wist dan ik.

Hoe je hebt gevochten.

En hoe je er nu niet meer bent.


Rust zacht lieve Marjolein.

Fly free, breathe easy.

Dromen zijn geen bedrog- dinsdag

Tja... hoewel ik al wel weer lekker heb gewerkt, ben ik nog niet helemaal ontwaakt uit de vakantiestemming hahaha!


Dus vandaar nog een blogje met Barcelona- foto's.



Barcelona...
Waar het 25 graden was.

Hahaha vanavond at ik boerenkool.
En toen ik ging hardlopen blies ik wolkjes van de kou.

Was ook niks mis mee eigenlijk.

Hahaha YEEEYYY ALLES is gewoon heerlijk zo, met de twee 'L'- en;
Liefde en Lucht, meer heb ik niet nodig!

Maar toch he, nog even die mediteraanse sfeer vasthouden nu.
Mmm...

Eerst en vooral op het vliegveld een Starbucks drinken natuurlijk!

Paella eten...

Lekker luilakken,

Met een prachtig uitzicht.

Maar ook door de stad flaneren.

En gekke foto's maken in de lift (hahaha tja...).

En dan is het eigenlijk weer veel te snel voorbij.


Fijne week iedereen!

So Halloween- sunday

Wooow.
Dat was een zeer zeer fijn Halloweenfeestje.
Kijk zelf maar even...




Met MissMorrie en MissPerson

Met lieve Pauline...

Met Edward Scissorhands...

Met lieve Elien!

Met Cyster Sam...

Met mijn alleraardigste MissSis...

Met alle Long-Friends

Met een haardvuur en marshmellows.

De DearCollegues en MissSis

Met mijn TX-sis!

Black and white!

MissLil'Sis en ik...

En yeeeyyy! MissMorrie en MissPerson again!

...
Hahahahaa nice huh!

Niks meer aan toe te voegen...

Djunsie's birthday- donderdag

Waaaa vandaag is mijn verjaardag!!!
Wooooooohoooooooooo!!!
En we zijn vannacht weer terug gekomen uit Barcelona, dus bij deze...

Alvast een SneakPeak...







In de Sagrada Famiglia.
Daar bedankten we de DearDonor.
Dank je Donor, dat wij daar gezamenlijk konden zijn.







We hingen ook de tourist uit natuurlijk...
BUSTOUR!!!







Ennnnn we aten tapas!






Hahahaha en deze wilde ik je niet onthouden...
Stappen met MissSiss in Barcelona...
Naaaaaa als dat geen geluk is, weet ik het ook niet meer hoor.






Cocktails!!!

Zo ben je hier, zo ben je daar- zondag

Doei doei!
Ik ben in Barcelona voor een paar dagen!
(Dus geen dinsdag-blog deze week he, ik schrijf weer als ik terug ben!).

Gelukkig zijn MissMorrie, MissPerson en ik al geoefend in de kunst van het tapas-eten, dus dat komt wel goed!



YEEEEEEEEEEEEEEEEYYYYYYYYYY!

Voorbeelden genoeg- vrijdag

De donorweek loopt alweer ten einde.

Het ‘normale’ leven dient zich alweer bijna aan.


Maar toch nog op de valreep een Dank-je-Donor- blogje hoor!!!

Want er is nog wel super cool, heel leuk, waauwie bijzonder mooi Transplant- gerelateerd nieuws, wat ik je niet wil onthouden…


Mijn Dear Dear Long-Friends kwamen MET Z'N ALLEN eten in Het Restaurant!
Waaaaaaaaaaaauwie!



Als staaltje orgaandonatie- promotie kan dat tellen, als je het mij vraagt!


En verder...
Wilde ik je eens laten zien wat mijn longen en ik zoal uitspoken als wij niet op pad zijn om donorvoorlichting te geven of iets van dien aard.

Het Werk Zelf, zeg maar.

Komt- ie he!

Zie hier... mijn DearCollegues...


En wat wij zoal doen...
Hahaha je dacht dat Ziekenhuisland erg was he?
Wel... wij dealen ook met 'pamper-missies'!


Euhm ja... maar verder is het heel normaal daar hoor.
Hahahaa...


Yeeeeeyyyy ik voel me zo'n gezegend mens!
(Hahaha dat klinkt misschien, met het oog op de vorige 2 foto's, een beetje raar, maar het is absoluut waar!

Gewoon gezellig werken en gelukkig zijn.
Wat kan ik dan nog meer wensen?

Lieve Donor, dank je.