Door ogen en dan iets met naalden- dinsdag

Transplantman: Zooo Djuna, hoe gaat het!

Ik: Waaaa Goe-hoedddd! Yeeyyy!

T-man: Laten we dan maar eens naar je longfunctie kijken... Wat zie ik nu! Je FEV1 is wel gezakt he!

Ik: Uhuh, dat komt; ik ben verkouden. Gezonde- mensen- ziek geweest, ya know...

T-man: Euhm nee. Ik heb er niks over gehoord!

Ik: Nou ik ben dus verkouden, maar verder voel ik me echt PRIIII-MA!

T-man: Ik zal maar niet vragen of je ook thuis longfuncties hebt geblazen hè.

Ik: Nee. Maar ik had geen koorts!!!

T-man: Ok. Een andere graadmeter dan... heb je gewerkt dit weekend?

Ik: Jaaaa dat wel! En ik heb schoenen gekocht en we hielden een Poezenparty!

(Hij wist trouwens niet wat dat was, een poezenparty, dat is een gezellige meeting met de DearCollegues, red. hahaha!)


T-man: Nou. Dat is in ieder geval iets. Want je weet wat we hebben afgesproken he, de ondergrens voor je FEV1, voordat ik me zorgen ga maken, is 2.50 liter. En jij blaast nu 2.36 liter....

Ik: Ja maar ik ben verkouden.

T-man: Dat zei je al ja.

Ik: Laat mij ook eens recht hebben op een simpel verkoudheidje! Please! Ik ben Echt. Niet. Ziek!

T-man: Ok prima. We hebben het er nog over. Donderdag bellen we en dan ga je thuis alles goed in de gaten houden en als het slechter wordt, ga je eerder bellen.


Dus dat leek mij een formidabele deal!

Vervolgens mocht ik nog extra prikken bij de poli van de Suikerdok (jaaaaa daar ben ik ook geweest en die was tevreden!!! Yeey!) en dat was dat.

Natuurlijk hielden we een cystermeeting bij Donata en tadaaaaaaaaaaa!
Kijk eens wat een kaartjes!

Waaa lieve lieve bloggies! Thanks thanks thanks!

(Oh enneuh, er zijn altijd meer muren hoor! Hahahaa dus als je wil; keep up the good work!
Kijk hier voor t adres!). 

Zakelijke zaterdag

Verrassende vrijdag even overgeslagen. 

Om te komen tot deze blog; 

Hard werken op een bruiloft, waarbij het Restaurant werd omgetoverd in een hippe bar en waar wij na sluit in een iets minder glamoureuze setting, alles weer opruimden...

En dan... 

Op mijn vrije dag... 

Was het tijd voor een DIE HEART shopping spree met de Missen! 

Ik legde mijn keuze voor op facebook en hoewel de meeste facebookfriends hun voorkeur uitspraken voor de zwarte...

Kocht ik ze uiteindelijk toch

ALLEBEI.
(Zij die het goed hadden, kunnen hun prijs ophalen bij mij thuis hahaha!)


Hiiii en toen fietste ik bepakt en bezakt, een aantal kilo aan bagage zwaarder weer naar huis.
Heel tevree,
Maar wel ietsjes lichter in mijn portemonnee!


YEEYYYY!

Waarna er altijd wijn is- woensdag

Na kruidenthee,
Rooibosthee,
Verse muntthee,
Witte thee druif en peer,

En zelfs caramelised pear...


Na de banaantjes,
Druifjes,
Kiwi's,
Peertjes (waaa je zal wel denken dat ik ergggg van peer houd he!) en
Appeltjes uit de fruitmand...


Breekt dan ineens dat moment aan, dat je weer toe bent aan iets anders dan een joggingpak,
dat je zin hebt om weer iets te gaan DOEN.

En laat er dan net op dat moment een wijn/ spijs cursus zijn op je werk!

Dus toog ik, met de vorige keer nog in mijn achterhoofd, dat wel, naar het werk om daar aandachtig te proeven en aantekeningen te maken.

Weet je? Toen ik daar zo zat, temidden van mijn DearCollegues, kwam er ineens een gevoel op mij gevallen;

WAAUW.

Waar is de tijd dat een verkoudheidje leidde tot minimaal 3 weken ziekenhuisopname en een longfunctieterugval van 10 procent!
Waar is de tijd dat ik dagelijks met de DearDoc aan de telefoon hing zodat -ie kon checken of dat virusje mij niet al de das om had gedaan...

Waauw.
En nu zit ik hier.

En hoewel ik niet te vroeg juich, want een crisis zit in een klein hoekje, dat weet ik heel goed...
Heb ik toch in mijzelf even goed geproost:

Op de longen,
Op de donor en
Op het leven.

Ziek ofzo?- zondag

Er zit er een bij mamsie op de bank met een sjaal en 10 truien. 

Warm
Koud
Warm
Koud.

Er krijgt er een een fruitmand. 

Slaap
Wakker
Slaap
Wakker.

Er heeft er een, een niet zo'n realistisch beeld van haar werkelijkheid. 

Hoezo ziek? Ik ga werken!
Ohnee ik blijf toch maar thuis, voor the sake of the wellbeing van de gasten hahaha!

Conclusie:

Goed ziek. 
In de zin van: Gezonde mensen- ziek.
Verkoudheidje ofzo.

Ik zit nog aan de goede kant, zolang het bij mamsie op de bank, in plaats van in het ziekenhuis is...

Hahaha en ZELFS Gezonde- mensen- ziek ben ik niet meer gewend! Wat ERRUG!

Merkwaardig voorval- vrijdag

 

Gisteren gebeurde er iets heel bijzonders.
Blijkbaar.
Want voordat ik het wist, was het alweer voorbij!

Tijdens een drukke restaurantdienst kwam er een man binnen die me aanklampte;
'Kan ik helpen?', vroeg ik.

De man legde uit dat hij daar was voor een speciale missie, namelijk een videoclip opnemen met een beroemdheid.
En of ik D.ennie C.hristian kende.

'Euhm, nee... sorry'.
'D.ENNIE C.HRISTIAN!!! DIE KEN JE TOCH WEL!!! DIE IS HART-STIKKE BEROEMD!!!'.

Ze kwamen dus wat drinken in de lounge, de videoclip- entourage MET D.ennie himself erbij.

Ik bracht ze koffie met mijn liefste glimlach, in een poging nog goed te maken dat ik deze held niet gelijk had herkend.

Maar dat was eigenlijk overbodig.

Wat wil namelijk het toeval?

Door mijn veranderde prograft-dosering kon ik 'genieten' van een trillende hand;

'Ach meisje, je hoeft niet zenuwachtig te worden van mij hoor, nergens voor nodig!', sprak de Beroemdheid gemoedelijk.

En hoewel ik op dat moment nog niet eens wist WIE van al die mannen nu de famous guy was, bleek mijn trilhand het bij het rechte eind te hebben.

Tevreden rekende de manager af en ik kon het doen met een dikke knipoog van D.ennie.
Uiteraard ben ik bij thuiskomst gelijk gaan googelen en dat leidde tot toch wel een klein beetje schaamte van mijn kant...
Wat cool dat ik hem koffie heb gegeven!
En wat dom dat ik hem niet herkende!


Weet je...
Ik telde de zegeningen van het hebben gehad van een Transplant al elke dag, maar nu komt er dus nog eentje bij:

Het faken van zenuwen door medicijn-trilhand.
Priceless. 

Ohhh en lieve lieve bloggies! Thanks voor de lieve lieve reacties op de vorige blog!
Echt super!

Lambrisering, laminaat en deuren die opengaan- dinsdag

Mijn weekend (zijnde maandag en dinsdag, een logisch gevolg van werken in de horeca), bestond uit:

1. klussen op het werk.
2. waterski-en met DearLief en
3. een bezoekje aan mijn ziekenhuis.

Hoe. Cool.

En wat vind je van de manier waarop ik vakkundig de decoupeerzaag hanteer?
(Waahaha ik zal maar niet zeggen dat ik eigenlijk dacht dat dat ding bestemd was om muren te sauzen hè...). 

Nummer 3, omvatte ook een gezellige meeting met Cyster Donata!

Zij wacht op nieuwe longen en moet dat wachten In Het Ziekenhuis doen.
Aaaaaarrrrrrgggghhh!!!!


En weet je wat nou zo super de best super leuk mega tof zou zijn?
Als mijn lieve bloggie friends zouden willen helpen.
Like you guys did before!

Je weet dat ik dankzij mijn oase van kaartjes, de eindstreep naar de Transplant heb gered.
Let's do that again!

Wil je een bijdrage leveren aan het behangetje van lieve Cyster Donata?
Stuur MASSAAAAAAL een kaartje naar:

Erasmus MC
Afd. Longziekten- kamer SV111 
PA/ Donata 
Postbus 2040
3000 CA Rotterdam

Hiii als het er nou heel veel zijn, dan zal ik mij ook moeten gaan bekwamen in klusactiviteit 75432 uit het handboek 'klussen voor dummies', namelijk: behangen!
Yeeeeyyy!!!

It's the Fire- friday

Herfst!
Yeeyyyy!
Mijn lievelings- seizoen.

Ik hou van het ongure weer, van de warme kleren en de laarsjes.

Van de pepernoten die ik al kocht en at met de Missen.

Als kind hield ik van kastanjes zoeken.


Hahaha waarschijnlijk ben ik de enige op aarde die ervan houdt, als het eerder donker wordt.

Het is bovendien de maand (oktober pas hoor!) van mijn verjaardag!

DearLief en ik liepen terug na een bezoekje aan de bioscoop en het was dus al donker.
Allemaal lichtjes binnen in de huizen, net winter, maar nog niet zo koud. Echt zo'n fijne mooie avond.

Hij wilde weten;
'Wat wil je eigenlijk voor je verjaardag?'.

En zonder er over na te hoeven denken antwoordde ik:
'Niks'.
'Ik hoef niks, al mijn wensen zijn al vervuld'.

(Dus gaat -ie nu een appeltaart bakken (misschien, ofzo, hoop ik hahaha!), maar dat terzijde). 


Maar vannacht werd ik plots wakker en wist ik het:
Ik heb nog wel een wens, een diepe hoop, een echte wens- wens.

Namelijk dat CF staat voor
Cure Found.

Kon ik dat maar voor mijn verjaardag vragen.
Konden we dat maar bakken in de oven...

Make me a fire to burn...