Vertrouwde vrijdag

Gisteren ging ik langs het werk to do some serious talk.

EBV/ werk/ combinatie- talk.

In de zin van:

Hoe
Gaan
We
Dat
Doen.


Want kijk, ik voel mij echt weer super-beter en opgeknapt.
Maar 8 uur rondrennen in het restaurant... nope. Dat kan niet.

En ik weet ook niet voor hoe lang dat niet gaat kunnen.

Dus hadden we die serious business talk.

En alles was goed en ze waren zo lief en begripvol en vol met mogelijkheden en oplossingen en ze zeiden dat ze gewoon heel blij zijn dat ik weer wat frisser uit mijn ogen kijk en niet meer 24/24 slaap.

Zo lief!

Maar dat maakte dat ik een tik-keltje weemoedig werd.
Of zeg maar gerust...

Crying- sad hahaha!

En dat is ook niet erg.
Mijn werk, mijn tweede huis, het zit gewoon in mijn hart.

En in de toekomst kunnen we toch niet kijken.

Dus besloot ik dat ik mijn zegeningen mag tellen en heel heel veel geluk heb met zulke toffe bazen en collega's.


En toch... voelde ik me een beetje leeg vanbinnen.

Gelukkig was daar Lil'Sis die me belde om te vragen of we een meidenavondje konden houden.
TUUURLIJK!

Dus bakte ik (alweer hahaa I know) heerlijke comfort pannenkoeken en keken we alle afleveringen van Wie is de Mol achter elkaar.

Serieus, een betere manier om een leegte te vullen, is er niet. 

Wat ik je brom. 

Fijn weekend schatjes!!!

Door weer en wind- dinsdag

Deze ochtend kwam ik, na 3 uur!!! rijden in de sneeuw en file, aan bij de Transplantman.

"Zo" zei hij, "voel je je niet lekker?".

Ik: "Juist WEL!".

T-man: "Oh gelukkig, ik dacht al dat je perse wilde komen omdat je je ziek voelde...".

Maar dat was dus niet het geval.
Ik legde te Transplantman uit dat ik was gekomen met een Missie.
1 enkel doel.

Namelijk:

De Prednison omlaag brengen.

Ik probeerde het kalm en rationeel te brengen: "In het kader van mijn doelen voor dit jaar, met name de HbA1c verbeteren... zou het echt zoooo goed zijn voor mijn suikers om... de Prednison te verlagen...

En u weet misschien nog... Lang geleden beloofde u mij, dat we in 2013 weer zouden evalueren of het kon. En nu... Is het 2013!" (Gevolgd door mijn liefste restaurant- glimlach haha). 

Maar tot mijn verbazing hoefde ik helemaal niet te onderhandelen!

"Ja", zei de T-man resoluut. "Laten we dat doen. Je longen doen het super en het is ook beter voor de EBV".

WAAAAA!!!

"Maar, let wel, nu blijven we dan weer een HEEL JAAR op deze dosis hè.
En misschien gaan we nooit meer verder omlaag. Kan je daarmee leven?".

JAAAA!

En dus....


Ben ik vanaf vandaag een lady van 10mg!!!

WOOWIEIEIEIE!
THE BEST!

Dat MOEST ik natuurlijk vieren he.

Met een Starbuckssss!

Yeeeeaaaaah!

Ohja en zie hier:

Mijn Volwassen Gerecht van gisteren!
Gemaakt volgens het recept van Blogvolgster Floortje, alleen dan zonder Boursin, maar met verse kruiden.

Lekker hoor!!!
Heel tof, al die tips!

PS: Blogvolgster S: TE leuk dat ik je tegenkwam vandaag hahaha! 

Running Shoes on saturday!

Het leven met een iets lagere EBV- load is SO MUCH BETTER!

Lieve Elien en ik hingen op de VB, bakten en aten pannenkoeken en muffins,

Keken Intouchable en dat was dat.

Toen bleek ik over nog meer energie te beschikken en daarom waagde ik me aan een 'rondje om het blok'.

Resultaat: 

4,6 km in 35 minuten. 

BAM. 

'k kan wel janken... 

Van opluchting. 

Gelukkig gelukkig gelukkig. 

Verrukkelijke vrijdag...

Met maar one single bericht:

De Transplanthandlanger belde:

'Nou Djun, goed nieuws, de EBV is een logje gedaald'.


OHHHH YEAH!

EIN-DE-LIJK.


Fijn weekend iedereen!

Ohja en zie hier: het eerste gerecht dat gemaakt is met de VK (Volwassen Koken)- methode (Mettt inderdaad: geroerbakte bloemkoolroosjes! Waahahaha!.

Deugden op dinsdag

Heel eventjes leek mijn lot bezegeld, toen ik met Koorst en Niet Goeie Longfunctie in het ziekenhuis aankwam.

Ik had sneller dan ik met mijn ogen kon knipperen, een infuus in mijn armpje!



Maar maar maar! Het viel allemaal reuze mee en ik kon gewoon een derde AB toevoegen aan het assortiment en daarmee was de kous af.

Gelukkig worden de bezoekjes aan het ziekenhuis steeds meer bezoekjes with benefits, wannnnttt...

WE'VE GOT OURSELVES A STARBUCKS!

En hoewel ze me nog moeten leren kennen denk ik (Of misschien laat ik het zo: 'Djura', klinkt als een Italiaans gebergte! Hoe tof!), was ik toch al heel blij met die eerste slok vrijheid die ik nam, in de vorm van een Caramel Chai Latte.

Vanavond deden MissMorrie en ik 35%- afgeprijsde AH- boodschappen (waarmee ik voor mezelf die Mega Dure Latte weer afkocht) en dat, samen met mijn 'Hoera ik ben vrijgelaten'- stemming heeft geleid tot nog een nieuw doel voor dit jaar:

Volwassen Koken. 

Kijk. We koken wel.
En ook groenten.
En ook heus aardappels en vlees...

Maar wij zijn ook the kind of type dat, als alles op tafel staat, ineens beseft:
We
Hebben
Geen
SAUS!
En dan snel naar de buurtsuper rent om satesaus te gaan kopen.


Zie je, dit zijn PRECIES die problemen, die simpele, fijne problemen, waar ik zo van droomde;
Rennend naar de winkel.

Je zou bijna denken dat ik het expres doe, saus vergeten ;)

Eat my dust, CF! :

PS: wil je me helpen met dit specifieke doel? Receptjes, inspiratie... Kom maar door! Barst maar los!
Yeeyyy!

DE Voornemens- vrijdag

WAAAA mijn eerste voornemen, het voornemen dat alle andere voornemens gelijk doet verbleken vanwege de spannendheid ervan, besloot ik maar gelijk ten uitvoering te brengen.



Nieuw jaar = NIEUW HAAR!

AAAA KORT!!!

What ya say?

Verder zijn er dan nog de gemakkelijke zaken, zoals:

- 10 kilometer rennen in april, tijdens de Rotterdam Marathon (euhm jups, een verdubbeling van de afstand t.o.v. vorig jaar oh oh). 

- Mijn HbA1c verlagen van 'prima' naar 'OMG-wat-ben-ik-trots-op-je-en-ik-val-van-mijn-stoel-van-blijheid-en-ongeloof-suikerdok-reactie'.


- EBV kwijtraken?

- Iets nieuws leren.

- In ieder geval 1 Grote Reis maken (buiten Europa). 

- 1 jaar uit het ziekenhuis blijven (in de zin van: niet opgenomen worden. Hahaha ja ik weet het, in 2012 is dat voornemen gefaild, maar een mens kan het allicht nog een keer proberen he!). 

En verder zijn daar natuurlijk nog de After Transplantlijst- doelen, maar dat zijn meerjarenplannen, dus daar zit geen haast achter ;).

PS: WELKOM duizendeenentwintigste Volger! WAAAA ZOO LEUK!
Een all time record! Thanks thanks all!

Dans met mij- dinsdag

Dansend gingen we het nieuwe jaar in.

We proosten op het nieuwe jaar,

Op het leven

en de DearDonor.

We waanden ons in New York en met uitzicht op het Erasmus MC, wisten we hoe belangrijk het was. 

Hoeveel geluk we hebben.

Toen de T-man mij gisterenmiddag nog even belde, drukte hij mij slechts 1 ding op het hart:

'Maak er wat van Djuna. Maak er wat van'. 

I will. 

Promised. 

Gelukkig nieuwjaar!!!

NB: Vandaag nog niet de dag om mijn nieuwe doelen kenbaar te maken hahaha, dat gaat niet samen met een blog waar ik word afgebeeld met een fles champagne.
Vrijdag uiteraard, mag je mijn voornemens tegemoet zien.
Voor nu: Slaap lekker, ik ben ka-pot hahaha!