Op zondag 7 april lopen wij 1 mijl op de
boulevard in Scheveningen om aandacht te vragen voor CF.
--- UPDATE! ---
Waar
is het?
We verzamelen om 13.30 uur voor de McDonalds op
de boulevard in Scheveningen (Strandweg 59), schuin tegenover de pier.
Hoe
kom ik er?
Kom je met het openbaar vervoer, neem dan Tram
9 vanaf Den Haag Centraal Station, uitstappen halte 'Kurhaus'.
Of neem stadsbus 22, halte ‘Kurhaus’.
Kom je met de auto, kies dan 1 van de volgende
parkeerplaatsen (deze zijn allemaal redelijk tot zeer dichtbij de
boulevard):
1. Parking Scheveningen Bad, Zwolsestraat 426
2. Parking Kurhaus, Gevers Deynootplein 189
3. Parking Nieuwe Parklaan 248
4. Parking Zwarte Pad
Moet
ik nog ergens aan denken?
Deelname aan OUTRUN CF is op eigen
verantwoordelijkheid.
Hoewel er met lopen in de buitenlucht minder
risico is op kruisbesmetting, wil ik toch iedereen vragen om de segregatiemaatregelen in acht te nemen.
Voor degenen die dat willen, zullen er
mondkapjes voorhanden zijn.
Wat
doe ik met het door mij opgehaalde sponsorgeld?
Deelname aan OUTRUN CF is gratis! We lopen om
aandacht te vragen voor CF.
Maar! Je
kunt je natuurlijk wel laten sponsoren, waarmee we geld ophalen voor
wetenschappelijk onderzoek naar CF.
Vorig jaar haalden we uiteindelijk ruim 6400
euro op!
Waaa let’s beat that!
Je kunt het sponsorgeld rechtstreeks overmaken
naar het Christinafonds 47.24.60.315 ovv OUTRUN CF 2013 of een mailtje sturen naar allmylungs [at] hotmail [dot] nl. Hoe zit het met de OUTRUN t-shirts?
In principe krijgt elke deelnemer
een OUTRUN CF t-shirt.
Echter, door grote belangstelling
is het mogelijk dat we niet genoeg shirts hebben. In dat geval zal het zijn;
wie het eerst komt, wie het eerst maalt.
Ik zou alle deelnemers van de
vorige jaren dan ook willen vragen om je eigen OUTRUN-shirt mee te brengen.
Hierdoor worden de kosten gedrukt
en kan er meer geld worden geschonken aan de NCFS.
Deze derde editie belooft nu al
een groot succes te worden!
We gaan er een prachtige fijne
dag van maken, zonder zorgen en met veel mooie ontmoetingen en plezier.
Zondag was ik te gast bij 'De Dokters', een programma van de NTR.
Ik mocht daar iets komen vertellen over mijn shiny lungs in het kader van de uitzending over 'de natuur naar je hand zetten'.
Het was een combinatie van:
- Make-up en dokters,
- Een loopband en interviews (jaja, inderdaad. Een loopband. Waar ik op ging rennen dus hahahaha!),
- Een mevrouw die een ooglidcorrectie had gehad en veel roze donorshirts in het publiek.
De natuur naar je hand zetten, tja.
Het werd heel genuanceerd in beeld gebracht en vooral positief ten opzichte van transplantatie (anders was ik niet gekomen denk ik hahaha).
Toch is het interessant om er eens zo naar te kijken.
Zet ik de natuur naar mijn hand?
I guess so.
Maar ik zal nooit vergeten, wat de DearDoc tegen mij zei, toen ik na de eerste Transplant geen re-transplantatie wilde.
Ik vond dat ik dan de plek van anderen zou innemen en ook... weetje, ik dacht; misschien moet je simpelweg gewoon leren te accepteren wanneer het klaar is.
Misschien, dacht ik toen, is het genoeg geweest zo.
Misschien is dit in de ogen van Oprah een boodschap: Accepteer dat je doodgaat en deal with it.
'Djuna', zei mijn lieve CF-doc, 'Djuna, als je dood bent, denk je dat iemand daar beter van wordt?
Denk je dat je iemand ermee helpt, als je doodgaat vanwege een PRINCIPE?
Ik denk dat je ervoor mag gaan.
Dat dat geen slechte zaak is, om te WILLEN leven. Wat denk jij, Djun?'.
{{Hellooo! Talkin' about saying the right words!!!}}
Deze zondag, in de studio met 15 camera's op mijn snoet en een loopband op 7 kilometer per uur, herinnerde ik mij ineens weer, zijn woorden en ik voelde me zekerder dan ooit:
Dit is wat de DearDoc bedoelde.
Hier gaat het om.
Ik ben er nog.
Om the word te verspreiden, om te zingen met het raam open,
Om te dansen in de zon.
Misschien zette ik de natuur een beetje naar mijn hand, in een poging iets aan mijn werkelijkheid te veranderen...
Maar he, dat deed de visagiste ook, toen ze mij een lipglossje aansmeerde.
PS: Zodra de uitzenddatum bekend is, laat ik het je weten natuurlijk!
Het aloude, generaties lang in de familie zijnde vlaamse lamsstoof- recept.
Bij hoge uitzondering gedeeld met mijn lieve blogfriends.
Mijn (en van MrOpa) weekendcadeautje voor jullie!
Ok, er zit een challenge aan...
Zo'n oud recept vraagt om een vaardige ontcijferaar.
Maar kijk, als het lukt, dan heb je ook wat!
Wist je trouwens dat het vandaag Nationale Complimentendag is?
Komt-ie, mijn compliment voor jou:
JIJ BENT DE BESTE BLOGVOLGER IN THA WORLD!
Lief,
Knap,
Gezellig,
Alles wat een blogschrijfster zich kan wensen!
Mijn fijnste compliment vandaag, kreeg ik van de T-man: 'Zo Djuna, wat zie jij er goed uit! Zo energiek ook!'
Alles goed aan deze kant van het scherm!
Het gaat gewoon goed.
Steeds beter. Dus ik ben een tevreden mens!
Dankzij de immuunsuppressiebom heb ik wel weer EBV- moeheid, maar dat is niet zo erg.
Ik gebruik -em nuttig, zullen we maar zeggen hahaha!
Namelijk... door mijn Volwassen Koken naar een hoger plan te liften!
Ik maakte sushi for lunch na het hardlopen en verrekte mijn knie (tijdens het rennen dan, niet bij het koken hahaha).
Tja, er stond namelijk op mijn trui: 'Just Do It', dus ik dacht dat ik wel even die extra kilometer erbij kon rennen.
Qua lucht kon dat dus ook! Alleen is een lichaam blijkbaar meer dan alleen longen? Oeps!
Verder maakte ik recepten met meer dan 3 ingrediënten! (Meestal raak ik een beetje stressed out als ik een lange lijst met benodigdheden in het recept zie staan).
Yeey!
Dus zie hier, het resultaat van mijn Volwassen Kook-weekje.
Dit wordt het straks; Lamsstoof.
Naar recept van MrOpa, uiteraard. (Met misschiennn iets teveel knoflook wahaha, als ik het raam open zet, ruiken ze in de keuken van het Grieks restaurant, 3 kilometer verderop, hun Tzatziki niet eens meer vrees ik!).
