The continuing story of Djuns en de EBV- dinsdag

Deze dag verliep net zoals alle andere ziekenhuisdagen;
TE vroeg opstaan,
Gezonde kleren uitzoeken en in file naar Rotterdam.

Vervolgens blazen (was prima),
Prikken
En deze keer ook op de foto.

En tenslotte...

Het Belangrijkste;

Naar de Transplantman.
Deze dag stond in het teken van mijn belabberdheid hahaha.

Komt-ie:

T-man: Zo, Djuna. Jij bent dus niet gaan werken.

Ik: Nope.

T-man: Dat verontrust mij wel een beetje, eigenlijk. Als jij niet gaat werken...

Ik: I know.

T-man: Tja. De longen zien er prima uit, ontstekingswaarden laaaaaaggg... alles eigenlijk goed...
Behalve dan... euhm ja, de EBV. Die is gestegen. Dus dat is denk ik waar het belabberde gevoel vandaan komt.

Ik: Yep. I know.

We kletsen nog wat, hij luistert naar de longen, checkt bloeddruk, ik spring op de weegschaal...
Die normale zaken.
Maar na al die gezelligheid, wil ik meestal toch de serious business-talk.
Wat. Gaan. We. Doen. Aan. De. EBV!

Dat dat vragen naar de bekende weg is, dat weet ik heel goed. De Transplantman antwoordt dan ook naar verwachting:

'Tja, daar is niet veel aan te doen. We zitten altijd in een tweestrijd wat dat betreft. Het enige wat we kunnen doen is de immunosupressie omlaag doen, maar je weet dat ik dat niet graag doe, gezien jouw geschiedenis van Afst*ting he. Ik wacht even het bloed van vandaag af en dan bel ik je morgen. Goed?'.

Dat is uiteraard goed.

'Ga je nu weer in bed liggen als je thuiskomt?'.

'Nee, op mijn VB!'.

'Je euhm... WAT?'. De Transplantman kijkt precies op die manier als toen hij een Co-assistent en mij hoorde babbelen over Lady Gaga hahaha- n beetje als een flatline -
Maar ik leg het natuurlijk graag nog eens uit!

'Ik heb nu een Volwassen Bank. Ik had altijd een derdehands-overalgeweest bank, die nog van mijn studentenkamertje meekwam. Maar nu heb ik een Volwassen Leven (*pfffwaahaha*) en dus verving ik mijn bank!'.

'En daar heb je dan helemaal geen hartzeer van? Zo'n erfstuk haast! Heb je daar dan geen spijt van!'.

'U weet toch, Transplantman, ik heb nooit spijt en zeker niet hiervan! Vervangen is my middle name! Dat zou u toch moeten weten!'.

De T-man lacht.
'Je hebt gelijk'.
Je verwisselt je KLEREN ook altijd zo stelselmatig! Nooit 1 keer hetzelfde draag je!'.

Hahahaha!
Euhm... mijn kleren waren niet gelijk het eerste waar ik aan dacht, maar goed...

Je wil nu vast weten, WELKE zo zorgvuldig vanochtend uitgezochte gezonde kleren ik droeg he!

Waaaahahaha!


Voila!


En ik denk dat het reuze heeft geholpen.
Let op mijn woorden. Morgen zien die bloedwaardes er by miracle net zo gezond uit!

Vermmmoei- zzz- vrijdag

Stilte op de blog...

Dat kan 2 dingen betekenen.

1. het gaat heel goed en ik heb geen tijd om te bloggen,

of

2. het gaat niet zo prima.

In dit geval is het optie B, hahaha.

Remember this...

and this?

Juist, mijn afweer is mega laag en het EBV- virus is gestegen en dat maakt dat ik mij voel als een vaatdoek, een bezem, een dweil?

Maar geen man overboord, ik heb geen koorts so far, dus dat houdt mij aan de goeie kant van de ziekenhuisdeuren!

Wel sprak of zag ik deze week elke dag een Transplantman of -handlanger die mij op het hart drukte om ECHT mijn koorts te 'monitoren' (wat kunnen ze dat toch mooi zeggen he hahaha!) en ging ik voor extra bloedpriksessies.

I'll keep y'all posted.
Dinsdag hoef ik pas terug te komen, dus daar hou ik ze aan hahaha! Behalve als ik koorts kr... neee gaat niet gebeuren! Klaar!
Punt!
Uit!

Ga ik nu weer even slaaaa...
zzz.

Like Miranda, Carrie, Samantha and Charlotte- monday

Serieus...

Hoe SATC is dit!

Kijk even hierrrr!

Vanaf mijn Volwassen Bank (haha ja ik weet, het is een terugkerend thema, maar hij zit gewoon heel lekker!), met uitzicht op de laan met bomen die niet zouden onderdoen voor de bomen in Central Park, schreef ik het en tadaaaaaaa!
Nu staat het op de site van de NTS!

Waaaa sorry ik vind het gewoon ZO TOF!

Verder had ik vandaag natuurlijk weekend en daarom bezochten we MissSis, die is verhuisd naar een Andere Stad.

We vierden met cadeautjes en een Italiaans dinertje, we lachten hard en ik gaf haar knuffels.


Heel Carrie like- op hoge hakken maar wel met een piepklein brokje in mijn keel, vertrok ik weer naar huis:
MissSis; I'M SO PROUD- A- YA!

Vervolg- vrijdag

Na de TED-dag dinsdag, was het tijd voor wat Rust en Regelmaat.

Dus chillden MissLil'Sis en ik op mijn VB, onder een Volwassen Deken (Hahaha ik had eerst een roze, maar dat werd niet gewaardeerd: 'Je hebt nu een Volwassen Bank, nu MOET je ook een Volwassen Dekentje!').
We bestelden pizza en keken aflevering na aflevering van Modern Family.
Gewoon heerlijk knus.

Verder stond natuurlijk nog de belofte van Breaking Dawn Part II open- dus die hebben we ook bewonderd (lees: Robert Pattinson hahaha). 

Net als Bella en Edward waande ik me al helemaal onsterfelijk, tot ik gisteren werd gebeld door: 'Afgeschermd Nummer'.

Tamtamtammmmm...

'Goeie morgen, Djuna, met de Transplantman'.
AAAAA!!!!!!!!!
Hahaha die man heeft zo'n pech, hij blijft blijkbaar voor altijd door mij geassocieerd met Slecht Nieuws;
Mijn hart slaat even over, in a blink of the eye worden mijn handen klam als ik -em hoor; Wat. Zal. Er. Nu. Weer. Mis. Zijn...

Maar nee!
In tegendeel:

'Djuna. Gefeliciteerd met je TEDTalk!'
'Dank u!'.
'Volgende keer als je dat weer eens gaat doen, kom ik kijken hoor!'.
'Is goed', zei ik op licht ironische toon. 'Als ik in New York mag spreken, laat ik het wel weten!'.
'Prima', antwoordde de T-man alsof er niks in hem was dat daaraan twijfelde. 'Of als je natuurlijk de marathon daar gaat rennen hè. Dan doe ik ook mee'.
'Deal'.
'Fijne dag'.
'U ook'.

Waaauw! Ik haalde nog eens diep adem en kon gelijk al, niet meer begrijpen hoe ik had kunnen twijfelen aan of er iets mis was.
Natuurlijk is er niks mis!
The Lungs RULE en de T-man ook!
Yeey!

Dus gooiden we er nog een sushi-feestje tegenaan (In het kader van de Regelmaat) en dat was dat...

Op naar New York, I guess... 

The day that beats all the other days- dinsdag

Vandaag was het zo ver:

De dag van de TEDxTalk in Delft.


We werden meegenomen door de magie van TED, alle verhalen leken je te dragen, leken speciaal voor jou.

De jongen die als jongste persoon ooit, de ruimte ingaat.
De jongen tegen wie vroeger werd gezegd dat hij het nooit verder zou schoppen dan timmerman en nu een succesvol ondernemer is....

Prachtige verhalen.

Mijn verhaal was in dat opzicht heel anders.
Ik vertelde over mijn 'Aftertransplantlijst', over kleine dromen zoals zingen met het raam open.
Ik heb geen wereldrecords om over te vertellen...
Gewoon het verhaal van de Donorheld en ik.

Hoe mijn dromen zijn vervuld.

Ik vroeg de zaal, eens diep in te ademen...
en je kon het voelen.
Dat gevoel dat de wereld even stopt.
Dat iedereen hetzelfde denkt,
Iedereen ineens een superheld is die zijn leven ongelofelijk spectaculair gaat vormgeven.
Dat we allemaal superhelden zijn, waarbij tijd het enige obstakel is dat nog in de weg staat tussen je droom en de verwezenlijking ervan.

Deze talk was voor jou, lieve Donor.

'It's the regular days, 

The ones that start out, normal. 

The day you commit to something or someone. 

The day you meet your soulmate. 

The day you realize there's not enough time

Because you want to live for ever. 

Those are the days that end up, being the biggest'.

Sinterklaas saturday

Zo'n 7 jaar geleden,

Toen MissLil'Sis nog een klein sissy was en daadwerkelijk qua lengte ook kleiner dan ik...

Toen we nog geen sushi aten, maar macaroni van mama,

Toen ik voor haar Lego BelleVille kocht,

Toen ik nog geen 2 paar longen had versleten...

Gingen we naar de bioscoop om 'Het Paard van Sinterklaas' te zien.
Ik herinner me nog precies,
De popcorn die we aten, de traantjes die ze liet omdat het zo zielig was voor dat meisje...


Nu, bakken we samen pannenkoeken en zal het geen Sinterklaasfilm worden, maar Breaking Dawn part II van Twilight...

Wat is alles anders.
En ook nog zo hetzelfde.

Want wees maar zeker dat wij onze schoen zetten vanavond!!!
Hahahaa hoe heerlijk.

Fijn weekend en geniet van de heerlijke heerlijke sint- tijd.
Elke reden om te feesten
Is
Er
1!

Dik word je niet zomaar- dinsdag

Geheel per ongeluk raakte ik verzeild op de poli ‘Voortplantingsgeneeskunde’.

Gisteren stond een bezoek aan De Professor, dr. de Kweker (niet zijn echte naam) op het programma.

Er gingen een aantal telefoontjes aan die afspraak vooraf.

‘Goeie dag, ik bel over de screening met betrekking tot uw kinderwens’.

'Mijn… wat?'

‘Ik bel in verband met de screening voor uw kinderwens’.

'Mijn. Kinder. Wens? Mijn kinderwens. Euhm sorry maar die bestaat niet. Ik wil geen kinderen, ik heb net een volwassen bank en ik weet nog maar sinds een week dat ik blousjes niet in de droger moet stoppen!'.

(ja, dat laatste is echt vreselijk, ik snapte al nooit waarom ik na elke wasbeurt dikker was geworden, maar blousjes blijken dus te krimpen! Maar dat terzijde).

'Oh. Maar waarom krijgt u dan die screening?'.

(Ik legde het haar uit, zal ik hier niet doen hahaha, hou het maar op bezorgdheid van de T-man).

'Oh'.

Dus kreeg ik al twee keer eerder een ‘voorafspraak’ en was het gisteren echt zo ver:

De Meeting Met De Professor.

En dat viel een beetje tegen.

Je verwacht toch altijd bij een Professor een attitude die past bij zo’n koninklijke status; een adelijke manier van gedragen ofzo hahaha.

Dat was deze professor niet bepaald gegeven;

Dr. de Kweker: ‘Waarom komt u hier, u heeft geen kinderwens’.

Ik: ‘Nee inderdaad, maar ik moest van de T-man’.

Dr. de Kweker: ‘Van wie?’  

Ik: ‘Van dr. *…*

Dr de Kweker: ‘Die ken ik niet’.

‘Weet je wat het is met jou, de computer start niet op, omdat jouw dossier te groot is’.

Ik: ‘Oh’.

Dr. de Kweker: ‘En ik heb al ZO NIET mijn dag, en we lopen al uit en nu kan ik jouw dossier ook al niet openen omdat die zo groot is’.

Ik: ‘Juist’.

Dr. de Kweker: ‘Maar ok, ik zie hier dat je veel medicijnen gebruikt he. Ben je verder wel gezond?’.

Ik: ‘Euhm… afgezien van CF en diabetes en nieuwe longen…. Perfect gezond zelfs!’.

Dr. de Kweker: ‘Hmhm’.

Als blijkt dat de computer is opgestart, bespreken we de uislagen van de onderzoeken en besluit de Professor met de legendarische woorden:

‘Nou en als je geen kinderwens hebt, dan kan ik niks voor je doen denk ik’.

Hahahahaa nooit eerder was het niet hebben van een kinderwens zo’n grote fout.

Maar goed, ik mocht gaan en dat was al rewarding genoeg, want ik mocht de zwangere vrouwenpoli rap weer verlaten.

De rode beschaamde wangen van hun mannen en de jengelende kinderen ver achter mij latend… 

Hahaha hier trouwens een sfeerbeeld van de Bankwarming! 

Hiii yeeyyy!