maandag 23 mei 2011

Macula Degeneratie heb ik niet- maandag

De Oogpoli.

Nooit eerder ben ik er geweest.

Hoewel ik er eigenlijk elk jaar naartoe had gemoeten als onderdeel van het ‘Diabetesplein’.

Whoops.

Maar vandaag was de dag dat ik, samen met MissMorrie, een dokter mocht toevoegen aan mijn lijstje specialisten.
(Niet- haar- echte- naam- ) Dr. Dwingeland, de oogarts.


De Oogpoli is voor mij een heel onontgonnen gebied in Ziekenhuisland.
GROTE letters die aangeven dat je je ‘HIER moet MELDEN’.
Gekleurde lijnen op de vloer om je de weg te wijzen (als ik nou eens wist welke kleur ik moest volgen hè, zou al heel wat schelen!).
Alles staat in het teken van Zien.
Met een hoofdletter Z.

En ik heb niks tegen Zien hoor.
Begrijp me niet verkeerd, Zien is hartstikke belangrijk en Niet Kunnen Zien is natuurlijk heel erg Balen-Balen-Balen, om de Dear Doc maar even te quoten.

Bovendien was het een geheel nieuwe ervaring.


Het ging nog 10 minuutjes duren voor ik aan de beurt was, ‘of dat ging lukken, want u bent een CF-er’.

Ergens miste ik de link tussen het hebben van CF en het al dan niet in staat zijn om te kunnen wachten, maar de Baliemevrouw legde ons uit dat dat beleid (JA ECHT, BELEID) was, om CF-ers niet te laten wachten.

NAAAAA dat kon niet meer stuk daar natuurlijk, dat begrijp je.

We mochten die bepaalde lijnen volgen en kwamen vervolgens aan in een oase van licht.
De wachtkamer had nog het meeste weg van die bij de tandarts, met dat verschil dat met onze binnenkomst de gemiddelde leeftijd met 60 jaar omlaag ging.

Wat dat betreft leek het dan weer meer op de Cardiologiepoli.
Al zouden die felle kleuren het daar niet goed doen, denk ik. Maar ik dwaal alweer af...


We werden opgehaald voor het ‘vooronderzoek’, alwaar de Oogverpleegkundige en ik verzandden in een klein ‘probleem’.

‘Gebruikt u iets tegen de hoge bloeddruk?’

‘Nee’.

‘Slikt u verder nog medicijnen dan?’

‘Euhm… ja’, sprak ik met zachte stem, wetende dat dit het begin zou worden van een iets langer gesprek dan ik had gewenst.

‘Waarvoor? Welke?’

‘Wilt u echt dat ik die allemaal ga opnoemen?’


Ik zag in de ogen van de Oogverpleegkundige dat ze dat niet wilde.
Dan zitten we hier morgen nog, dacht ook ik.

‘Bent u ergens allergisch voor?’

Ik denk dat ze verwachtte dat ik zou zeggen ‘voor pleisters’, want toen ik antwoordde ‘voor C.o-trimoxazol' keek ze me aan met een blik die, als ik niet beter zou weten, wat weg had van die van een gedesoriënteerde blinde.

Ik spelde voor haar B.actrimel en mocht toen naar de Oogarts herself, dr. Dwingeland.

‘Weet u waarvoor u hier bent?’

‘Voor mijn ogen’.

‘Maar weet u wat er kan zijn, door uw Diabetes, aan uw ogen?’

‘Euhm… staar?’

‘NEE GEEN STAAR!’


Vervolgens begon dr. Dwingeland dwangmatig alle mogelijke complicaties (waarvan de ergste ‘blinde vlek’ was) op te sommen.

En dat van die staar, dat was niet zo erg, want, zei ze

WE KUNNEN ALTIJD EEN NIEUWE LENS IN JE OOG ZETTEN.

Waauw.
Toen waren MissMorrie en ik opgelucht.
Toen begonnen we ons pas thuis te voelen.

Want als we iets kunnen Transplanteren aan mij… jaaaaaa dan heb je m’n aandacht hoor!
Vervangen die handel.
Wat is het toch met mij en Ziekenhuispeople dat het er op de een of andere manier altijd op neerkomt dat ik een nieuw orgaan aangesmeerd krijg?

Misschien ook gelijk een nieuw hoofd, ik ben zo op de mijne uitgekeken…
Maar nee.

Een nieuw hoofd kreeg ik niet.

En een nieuwe ooglens ook niet, want ik had geen staar.
En ook niks van al die andere enge zaken.

Dus ik mocht gewoon met m’n eigen ogen weer naar huis.

Wat
Een
Domper


Gelukkig reed MissMorrie terug, want die Oogdruppels laten je spontaan voelen wat het is om blind te zijn.
(Wat overigens wel een mooi onbedoeld neveneffect is van deze poli; je zal gelijk extra je best willen doen om je suiker goed te reguleren, om te voorkomen dat je ZO gaat zien!).


Let vooral op het nummer op de deur... ik overdrijf niet hoor, als ik zeg dat alles daar GROOTS was!

Hahahaa en zie hier; mijn gedruppelde ogen!

Waarvoor zelfs het kleinste sprankje licht teveel is...

21 opmerkingen:

  1. mén.. jij maakt weer wat mee..
    Nou ja, je bent er ongeschonden en zonder vreemde extra aanhangsels uitgekomen :-)
    Hopelijk kwam het zicht snel weer terug!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. oeps.... ik moet geloof ik ook al 6 jaar erheen haha!!
    maar fijn dat je nu weet dat het "gewoon" transplantabel is!! vette opluchting ;)

    xxx lie

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb weer genoten van je verhaal! Whaaaaaaaaaaaa, krijg jij weer een nieuw lichaamsdeel aangeboden...zul je net zien. THE bionic woman part III....
    Maar los daarvan wilde ik je even bekennen dat ik vannacht over je gedroomd heb. WAT???
    Ik had blijkbaar besloten om proef te draaien in het emc (daar twijfel ik namelijk nog steeds over) en toen lag ik bij jou (en een collega van het werk) op zaal. Was echt reuze gezellig!

    Hahahaha! X

    BeantwoordenVerwijderen
  4. "(als ik nou eens wist welke kleur ik moest volgen hè, zou al heel wat schelen!)"
    Jij doet alles in stijl! :-))) ---> schelen

    Ik had dus laatst ook dat oogonderzoek-met-de-hysterisch-grote-pupillen. Maar in Utrecht zijn ze dus wel aardig. En in het geheel niet dwingend. De oogdame liet me nadien meekijken naar my inner eye en daar heb ik een heel gave foto van die ik zeker meeneem in de komende iPhoto! *scoop*
    Leuk dat het in Rotterdam Diabetesplein heet! In Utrecht hebben ze er One Stop Shop van gemaakt. Je kunt zeggen wat je wil, maar *ze* doen in elk geval hun best om er overal wat gezelligs van te maken. Met geestige namen, schreeuwende kleuren en DUIDELIJKE cijfers en letters. :-)))

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Waahahaha Irène! Pleinen, Shoppen... 1 groot feest is het!

    Wat cool dat jij je inner eye op de foto hebt! Datwilikoooook!

    Mara: Waaa ik ben blij dat het gezellig was! Lijkt mij ook leuk om jou in het Erasmus tegen te komen hahaha!
    Maareuh, begrijp ik dat je een Ziekenhuis-switch overweegt?

    Lielie! Hiii ja jij bent ook al zo van de nieuwe onderdelen! Nou hopen dat we t nog even met onze eigen oogjes kunnen doen he!

    Sabine: Waahahaha ik zit nog wel met mn zonnebril op. Binnen.
    x!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Haaa ik heb vorig jaar mn eerste oog meet &greet gehad......

    Whaahaa ik weet dat ik werkelijk vroeg aan de assistent van dr dr of dat wazig zien van de druppels kon zijn want anders had ik een hypo!!!
    Oooh zei hij toen voelt een hypo dan zo??
    Zo kun je van elkaar weer veel leren haha

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oeps, ik moet ook nodig weer naar de oogarts, is alweer aantal jaar geleden, het gaat bij mij altijd fout als ik "tegen die tijd" moet bellen voor een afspraak, terwijl als ie gewoon meteen gemaakt wordt ik gewoon kom opdagen een jaar later. Slechte eigenschap, I know.... ;-)
    Gelukkig zijn je ogen oke!!
    Liefs Sandy

    BeantwoordenVerwijderen
  8. MissMorrie23-05-11 17:12

    Oh, oh, oh, wat heb ik gelachen vandaag!
    - De serieuze blik van de 'ik-ben-heel-erg-tevreden-over-mezelf-arts'
    - De verdwaasde blik bij het zien van de hoeveelheid medicijnen en het horen van de namen ervan! 'Watte?''Kun je dat spellen?'
    - De geïrriteerde blik van de arts als reactie op Djunsie's overwinningskreet: 'zie-je-wel-ik-heb-toch-gelijk-met-mijn-staar'
    - De doe-ff-gewoon-mee-blik bij het dichtgeknepen-nog-te-druppelen-oog van jou!
    - Om vervolgens met nonchalante cq. triomfantelijke blik te zeggen 'tot ziens' :p

    XXX

    BeantwoordenVerwijderen
  9. In een woord.. hilarisch!! Wat een leuke blog!!
    See you!! (tja, we motte toch in style blijven he ;))
    Knuf,
    Renske

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Gelukkig is er niks mis met jouw kijkertjes. Een hele geruststelling weer! En weer een arts toe te voegen aan je lijstje. Je blijft er wel zoet mee zo.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. zo ze doen daar wel heel erg makkelijk over een nieuwe lens plaatsen. zijn ze in nijmegen niet zo happig op.

    je krijgt wel echt een hele verzameling artsen zo :O
    blij dat alles met je ogen goed is!!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Gelukkig zijn je kijkertjes OK .Oogartsen GRRRRR trek me de ... niet open .Geen feestje die druppels ,krijgen we van die Alien oogjes haha,ik ging op een zonnige dag pffff Moet ook erg lachen om het verhaal van MissMorrie
    Liefs Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Hoe je van een poli bezoek zó'n verhaal kunt maken. Formidabel!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Je hebt je ziekenhuisdagje gelukkig weer overleefd!! De komende 3,5 week er niet komen hoor!

    xx Sam

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Haha geweldig stukje! Ik heb er echt om gelachen. Maar woow wat zag je er goed uit, geweldige hakken had je ook aan :) GO GIRL!

    xxx Daphne

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Hey die Hey,

    Tranen gelachen om je verhaal. Ik zie het zo voor me. En yes, in heel Nederland zijn vrijwel alle beleidswegen óndoorgrondelijk...

    Kuzzz en trusten, bedankt voor al je humor!
    Jo

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Hahahahahha
    'Want als we iets kunnen Transplanteren aan mij… jaaaaaa dan heb je m’n aandacht hoor!
    Vervangen die handel. '

    Mens ik zit hardop te lachen en het stukje voor te lezen aan manlief..... wat een humor!

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Wat weer een machtige vertaling van een ZKH bezoek, Ik heb echt dubbel gelegen. GEWELDIG geschreven!!!!!

    Liefs gertie

    BeantwoordenVerwijderen
  19. TE leuk jouw blogs! Elke morgen voor het begin van de lange kantoordag even kijken hoe het Djuna is vergaan... Kijk er gewoon naar uit.

    Ik vind jou helemaal toppie!

    Miss J.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Meid ga een collumn schrijven, ik geniet zo van jou!!
    Ik lig hier maar een beetje, maar ik denk dat ik nu als een speer wat leuks ga doen ......... energie, dank je!!

    Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Whahaha, hoe herkenbaar haha. Ik vind het ook altijd zo deprimerend bij de oogpoli dat ze er van uitgaan dat niemand kan lezen, vandaar dat ze ook maar geen boekjes neerleggen ;-). De laatste keer wilde ik shoppen na mijn bezoekje aan de oogarts en moest ik dus serieus bij de h&m vragen of de verkoopster mijn maat kon zoeken wat zelfs dat kon ik niet ontcijferen. Toch wel handig dus die grote 19 daar achter jullie. Dat was bij het Oogziekenhuis in R'dam, dat was ook bizar: ik meldde me keurig bij de balie en toen vroeg die mevrouw of ik ook een identiteitsbewijs van Debbie bij me had. Eh dus ik vroeg nog (je gaat toch aan je verstand twijfelen): van mezelf? Nee van Debbie. Ehh dat ben ík. Ze was helemaal flabbergasted ze dacht dat ik een kind was. Kennelijk kom daar alleen kinderen of zo haha heel bizar. Moest ook wachten in een wachtkamer met alleen maar speelgoed...
    Maar eh gelukkig dat me je oogjes alles goed is! Nu de suikers nog...

    BeantwoordenVerwijderen